ekmeğim olur musun

küçükken kocaman pembe 20000 liralar vardı ya hani, en çok bakkaldan tüplü çokokrem almayı severdim ben onunla. metali ısırıp sömürmek ne de güzeldi çikolatayı.. sonra dudakları siyah çocuklar olarak top oynardık mahallede. sen de balkondan saf saf izlerdin bizi. o zamanlar çok salak gelirdin bana. çocuk aklı işte. aynı çocuk aklıyla da o zaman soramadım sana bunu. kafam böyle şeylere basmazdı haliyle..

şimdi soruyorum ama ekmeğim olur musun? diye.