habeas corpus

1679 yılında ikinci charles ile parlemento arasında imzalanmıştır. insan hakları bildirgesinin tarihsel omurgasını oluşturur. kişi güvenliği ile ilgili olan habeas corpus şu tedbirleri öngörmüştür:

- kişilerin keyfi olarak yargıç kararı olmadan tutuklanmaları, hapsedilmeleri, öldürülmeleri yasaklanmıştır.
- kişilerin uzun süre yargıç önüne çıkarılmadan tutuklanmaları yasaklanmıştır.
- tutukluların bazı ağır suçlar dışında kefaretle salıverilmeleri ve mahkemelerini tutuksuz sürdürmeleri kabul edilmiştir. (bu bağlamda habeas corpus yargıçların keyfi olarak yüksek meblalarda kefaret koymalarını, art niyetle serbest bırakmak için ağır şartlar ileri sürmelerini engelleyici bir yasak koymamıştır. ancak bu eksiklik 1689 haklar bildirgesinde giderilmiştir.)
- sanığın tutuklu olarak muhakemesinin yapıldığı hallerde de davanın çok kısa bir süre içerisinde sonuçlandırılması ilkesi kabul edilmiştir.
- kişinin güvenliği kralların keyfi işlemlerine karşı korunmuş, kişi güvenliğinin korunması yargıçlara bırakılmıştır.

bunun yanı sıra; habeas corpus hukuk devletinin temelinde yatmaktadır. türkiye ise gün geçtikçe bir yasa devleti(tıpkı hitler almanyası gibi) olma yolunda emin adımlarla ilerleyişini sürdürdüğünden habeas corpus ilkelerini kabul etmeyen ve çiğneyen bir ülke olmuştur.