the lost room

izleyen insanı içine çeken, başlandığında bitirmeden bırakılmayan fantastik dizidir. insan öyle bir kaptırıyor ki kendini, cevaplaması gereken bir çok soruyu cevaplamayarak bittiğinden, yönetmene falan küfür edilebiliyor. genelde bilim-kurgu izlemem. fazla gerçekçi bünyem kabul etmiyor ama iyi kurgulanmışsa ve orjinalse, gerçek olmayacak kadar heyecanlanıyorum. işler böyle olunca, ben kendimi eşyaların güçlerine kaptırmış, baş kahramanımızın kızının nerede kaybolduğunu, deneyin nasıl birşey olduğunu, oda sakininin neye yaradığını falan deli gibi merak ederken buluyorum. sonra ne oluyor? bu soruların hiç birinin yanıtını alamıyor ve gerçekten sinirleniyorum. yani bu dizi sizi bir yere taşıyor, gerçek hayattan alıyor, hayal dünyasına atlatıyor ve bunu yapabiliyor olmasına rağmen, sonunu getirmiyor. yani ortalarda bırakıyor.

kısaca, kendinizi havaya atılmış fakat tutulmamış gibi hissediyorsunuz.
hatta biraz daha tanıdık bir duygu olsun;
hani böyle orgazm olmaya çok yaklaşıpta olamamışlık vardır ya,işte bu!