bugün
- 1948 arap israil savaşı8
- bira6
- yavudilerde cin peri hayalet öcü hortlak olmaması12
- sözlük erkeklerinin yaptığı yemekler4
- arap ismail3
- 22 ağustos 2026 fenerbahçe konyaspor maçı8
- acı acı osurmak4
- tai lung26
- türkiye de emeklilik3
- fenerbahçe19
- en sevdiği film pulp fiction olan erkek2
- üniversite okumanın gereksiz olması4
- cinlerden yardım alan platformlar3
- shaun murphy2
- gece vakti içerisinde ahmet kaya çalan siyah araba3
- su bardağı ile çay içmek7
- osuruktan şiirler89
- kainatın insanların keşfi için yaratılması4
- tüm erkeklerin old money giyinmesi11
- nervio varıdı nerede o8
- ismail kartal18
- ilgi alanına göre konuşmalık insan veritabanı7
- askerden sonra dikkat çekmek4
- anderson talisca6
- muskadan medet uman müslümanlar3
- bütün dinlere inanmamak3
- ismet gurbuz 202411
- sözlük dayısı dövmek6
- dolar isterse 100 olsun41
- şile de ceyda yakova'nın öldüğü motosiklet kazası6
- 21 ağustos 2026 erzurumspor galatasaray maçı27
- kadının kalbine giden yol4
- victor osimhen19
- anın görüntüsü20
- çıplaklıktan tahrik olanlar sapıktır2
- psikolojik hastalığı olmayan sözlük kızı5
- bir zihinden diğer zihne sirayet eden algı3
- gece yarısı evde yarasa uçarken uyanmak3
- dilek imamoğlunun ateş eden mayosu25
- kadınların muhabbet etmeyi sevdiği erkek olmak4
- corpus hermeticus4
- hiç hakiki sarışın kız görmemek5
- muslettin amca10
- burç soran kadının flörtleşmeye çalışıyor olması5
- kıyamet2
- game of thrones taki kerhaneci'nin annesi20
- hoşlanılan kızı çorbacıya götürmek4
- commodore 642
- steam arkadaşı aranıyor5
- yemeksepeti4
farkında olmadan içine girmiş olduğum şey.
dün akşamsütü telefon çaldı arayan o, gizli eşim. 'palamut alıyorum çok bişey yeme kızlarla' dedi 'rakı da alıyorum geç kalma sakın'. peki tatlım dedim sadece, kızlar arayan kim diye sormadılar bile onlar da biliyordu söylesem de şaşırmayacaklardı eminim. 1 saat sonra vedalaştım kızlarla eve yürümeye başladım o arada bir kez daha telefonlaştık.
-taze soğan al canım biraz domates de azalmış.
hayır o benim ev arkadaşım bile değildi, aslında tek başıma yaşıyordum ben ve bu evdeki adamla yazılı yada sözlü hiçbir anlaşma yoktu aramızda.
eve geldim salata yaptık beraber (her romantik filmedeki mutlu çift gibi), yemeğimizi yedik rakımızı içtik, televizyon izledik biraz, tavla attık ben yenildim sonra onun yorganıyla yastığını getirdim salona ve bende odama gidip yattım...
işte tam da o an farkettim biz ayrı yataklarda uyuyan evli bir çifttik. herşey bir bir gözümde canlanmaya başladı.
-kahvaltı yapmadan çıkılmaz arwen otur şu masaya
-senin dersin kaçta bugün beraber çıkalım yalnız gitme sen
-o çocuk kim ne dedi sana?
-akşama ne yemek var?
-bebek yaa gece makarnası yapalım mı?
-bak bu musluğu yine tam kapatamamışsın gelicek fatura görücez günümüzü
-ben ödedim aidatı vs vs.
uzun zamandır durup dururken telefonuma bakmadığımı farkettim sonra, ayrıca kendi telefonuma bu kadar ilgisizken onun msjlarını okuyodum, msn de ona birisi bişey yazınca cevap verme hakkı buluyodum kendimde. birisi arayınca benim halim hatrımdan sonra onu soruyodu evde yok dediğimde şaşıranlar bile vardı.
ikimizin de depresif olduğu bir dönemde normalden çok daha fazla görüşür olmuştuk, gelmeler gitmeler, kalmalara ve hiç gitmemelere dönüşmüştü ve biz bunu yadırgamamıştık. birbirimize iyi geliyorduk bu bir gerçekti ve şükürler olsun ki bunu sadece arkadaş olarak birbirimizi çok sevdiğimizden yapıyorduk.
bu sabah kahvaltıdan sonra boşandık. atlatacaktır eminim sadece alışması biraz zaman alacak hepsi bu * az önce farkettim bir t-shirtünü bende unutmuş versem mi yoksa bu kısa evliliğin anısına saklasam mı bilemiyorum. *
bana gelince ben ve ortaya saçılmış dergilerim-bakım ürünlerim ile yeniden yalnız olmaya hemen alıştık. *
dün akşamsütü telefon çaldı arayan o, gizli eşim. 'palamut alıyorum çok bişey yeme kızlarla' dedi 'rakı da alıyorum geç kalma sakın'. peki tatlım dedim sadece, kızlar arayan kim diye sormadılar bile onlar da biliyordu söylesem de şaşırmayacaklardı eminim. 1 saat sonra vedalaştım kızlarla eve yürümeye başladım o arada bir kez daha telefonlaştık.
-taze soğan al canım biraz domates de azalmış.
hayır o benim ev arkadaşım bile değildi, aslında tek başıma yaşıyordum ben ve bu evdeki adamla yazılı yada sözlü hiçbir anlaşma yoktu aramızda.
eve geldim salata yaptık beraber (her romantik filmedeki mutlu çift gibi), yemeğimizi yedik rakımızı içtik, televizyon izledik biraz, tavla attık ben yenildim sonra onun yorganıyla yastığını getirdim salona ve bende odama gidip yattım...
işte tam da o an farkettim biz ayrı yataklarda uyuyan evli bir çifttik. herşey bir bir gözümde canlanmaya başladı.
-kahvaltı yapmadan çıkılmaz arwen otur şu masaya
-senin dersin kaçta bugün beraber çıkalım yalnız gitme sen
-o çocuk kim ne dedi sana?
-akşama ne yemek var?
-bebek yaa gece makarnası yapalım mı?
-bak bu musluğu yine tam kapatamamışsın gelicek fatura görücez günümüzü
-ben ödedim aidatı vs vs.
uzun zamandır durup dururken telefonuma bakmadığımı farkettim sonra, ayrıca kendi telefonuma bu kadar ilgisizken onun msjlarını okuyodum, msn de ona birisi bişey yazınca cevap verme hakkı buluyodum kendimde. birisi arayınca benim halim hatrımdan sonra onu soruyodu evde yok dediğimde şaşıranlar bile vardı.
ikimizin de depresif olduğu bir dönemde normalden çok daha fazla görüşür olmuştuk, gelmeler gitmeler, kalmalara ve hiç gitmemelere dönüşmüştü ve biz bunu yadırgamamıştık. birbirimize iyi geliyorduk bu bir gerçekti ve şükürler olsun ki bunu sadece arkadaş olarak birbirimizi çok sevdiğimizden yapıyorduk.
bu sabah kahvaltıdan sonra boşandık. atlatacaktır eminim sadece alışması biraz zaman alacak hepsi bu * az önce farkettim bir t-shirtünü bende unutmuş versem mi yoksa bu kısa evliliğin anısına saklasam mı bilemiyorum. *
bana gelince ben ve ortaya saçılmış dergilerim-bakım ürünlerim ile yeniden yalnız olmaya hemen alıştık. *
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar