izmirname

izmirname

1. bölüm

denize düştü gözlerim
kordonda
yağdı yağmurların en kahırlısı
kordonda
kesti rüzgarı dilim dilim
kordanda
islak palmiyenin yaprakları
kordonda
hangi bakışta arasam kendimi nafile
yok dokunuverince açılıverecek bir kapı
de gel de yaşamak üstüne türkü söyle
kordonda

2. bölüm

bir bulutun altında durdum
izmir’de
olmayacak hayaller kurdum
izmir’de
ilk defa, ilk defa günaha girdim
izmir’de
ağaçlar yaprak döküyordu
kız oturmuş sonbaharın içine
roman okuyordu
sevda üstüne hemi de
adam sende
yaşamak günah işlemeye değmez bu şehirde

3. bölüm

buyurun hanımefendiler beyefendiler
buyurun rica ederim
hamal hamdi beyin dünyasına buyurun
hepi topu bir kuru can
hamdi beyde bir yürek var
nah kacaman
siz arada sırada gülersiniz değilmi ?
hamdi bey herzaman güler
hey canına yandığımın dünyası der;
“alt tarafı iki kürek toprak be abi”.
denize karşıdır hamdi beyin hanesi
sabah güneşi içinde
kırık bir türküye benzer gönül hikayesi
çözülüverir düğümleri üçüncü bardağı devirince;
“sevdikse de anlatamadık
bizde biliriz a kızım
öpüp sarmayı
günü gelir aynalı dolapta alırız
al ipekten entarin olur
takarım koluma, çıkarım sokağa
dünyanın tadı gelir”

- içelim

“sen dedi hamal hamdi
pamuk çuvalı mı sandın beni ?
doktor karısı olacağım ben
çifte balkonlu evde oturacağım
bahçemde güller açacak
kapımdan beyler paşalar geçecek”
yağmurlu bir akşamüstü
bastı gitti
“doktor olmadıysak adam değilmiyiz yani ?
yasak mı bize yaşamak, sevmek ?
haksızmıyım abi ?”

- içelim

yükün ağırından yılmaz hamdi bey
lafın ağırından yılar
içerse efkarından
ağlarsa kahrından ağlar
hipokantelemefostan anlamaz
ama insan haklarından anlar
“bozdular dünyamı be abi
hani düşünüyorum da bazen
tepem atıyor
ulan hamdi diyorum
niye terlemiyor herkes senin gibi
afedersin yangelmiş bilmemnesinin üzerine
ciğeri beşpara etmezin biri
yatıyor
şu işe bak diyorum
ona kolay da
sana gelince mi zor
ölüsü kandilli yaşamak diyorum
kusura kalma abi
adım hamal hamdi
olmak mı olmamak mı ?
ama içmek güzel şey”
okey
hamal hamdi bey

- içelim

4. bölüm

kız aysel
cigaramın dumanı
üzüntün kuruntum, baş ağrım
cilvene can kurban dedik,
biz bu dünyaya geldikse yavrum
naz üstüne naz çekmeye değil,
sevmeye yaşamaya geldik.
bütün parklar bizim,
kaçak aşkları gizleyen dar sokaklar bizim.
bir yanı yeşerik, bir yanı kuru şu ağaç
sahildeki ihtiyar kaya
gündoğduktan ay çıktıktan sonraki dünya
kar, yağmur, rüzgar
hele durmadan bizi çağıran
şu dağlar
hep bizim
dört mevsimin dördü de bizim
inan vallahi
gel kız aysel
de geliver gayrı

sonuncu bölüm;

çaycı bayram da sevdi
ekimde
izmir’de
hemen denizin dibine yaslanmış bir adam cigarasını yakar
yakara...
uzak evlerin birinde bir kız
alt kattan üst kata çıkar
çıkara...
ekimde
izmir’de
ötede saat kulesi
adam cigarasını deniz atar
kız aynada
adam yürür
kız aynada
adam sabaha varır
kız aynada
ekimde
izmir’de