ne güzel

yılmaz erdoğan $iiri. (bkz: i$in sonu)'dur..

ikimizde seni seviyoruz ne güzel
Olmu$ yerlerine bakıyoruz
Bütün aynalarda
ikimizde seni beğeniyoruz ne güzel
mevsimler geçiyor üstümüzden
susuz bir yolculuk
tıka basa dolu mataralar arasında
ikimizde seni seviyoruz ne güzel
söylenmi$ sözleri tekrarlamaktan
ve incinmekten yine
eski yaralarımızdan korkuyoruz
ikimizde saklanıyoruz ne güzel
gözlerimizdeki ölü çocukları besliyoruz
bütün gördüklerimizle
ikimizde körüz kendimize ne güzel

sakındığımız yerlerimizden korkular açıyor
iyi niyetli çiçekler kılığında
birbirimize hiç armağan vermiyoruz ne güzel
iz bırakmak istemiyoruz tenlerimizde
evlerimizde
çünkü kolay tespit ediliyor acılar
hemen ele veriyor bizi
uğruna ihanetler verdiğimiz $arkılar
silemiyoruz ne güzel
yüreğimizdeki parmak izlerini
ikimizde seni seviyoruz ne güzel
eski sevgililerimizi
okumaktan ve yazmaktan geçtik
ama dilimize çeviremedik a$k yazısını
okumaktan ve yazmaktan geçtik
cebimizde yaralı sözcükler
ne biriktirdiysek ona vurulduk
entelektüel ay ı$ıklı ak$amlarda

hiç yanmadığı için bitmeyen mumlarımız
i$e yaramaz $amdanlarda
okumaktan ve yazmaktan geçtik
ortam iyi koksun diye yaktığımız
aromalı mumların hijyenik ı$ığında

kendimize o kadar güveniyorduk ki
birbirimize ihtiyacımız yoktu
oysa a$k güvensizlerin i$iydi
unuttuk

sakındığımız yerlerimizden ayrılıklar açıyor
zehir zemberek gece kılığında
ama korkmuyoruz
çünkü biz zeki
okumu$
yazmı$
zeki
yazanı görmü$
yazmayı seçmi$
okumaktan usanmış
zeki
kendini beğenmi$
zeki
hiçbir şeyi beğenmemi$
deneyimli
bilgili
zeki

çok $ey öğrenmi$
öğrendiğinden fazlasını öğretmi$
zeki
korkusuz

ve çocuktuk...

o kadar çok ağlamı$tık ki
hiç ağlamayacakmış gibi ya$adık

ikimiz
birlikte
hiç ağlamadık ne güzel

$imdi tanıdık - ki bizim için tanıdık olmayan bir $ey kalmadı hayatta-
bir yol çatalında
elele duruyoruz
ikimizde ağlamaklı değiliz ne güzel

ikimiz de
hala
seni seviyoruz ne güzel