sözlük yazarlarının vasiyetleri

gömülmek istemiyorum esasen. bi mezarım olmasın. bedenim kadavra olarak kullanılabilir. diriyken bi işe yaramıyorum; bari ölüyken işe yariim. mantıklı.

laptopumu kardeşime bırakıyorum. o aldı zaten. çok eziliyorum olm. geri verelim olsun bitsin.

iki tane orijinal parfümüm var. odadaki en değerli şeylerim onlar. onları da bizim okuldaki müdürün kızına bırakıyorum. her gün beni koklaya koklaya canı çıkıyor kızın. süblimleşmeye uğruyorum onun yüzünden. belli ki beğenmiş. alsın kullansın. hep kızlar beğeniyo parfümümü zaten anasını satiim. benim hedef kitlem bunlar değildi parfümü alırken... neyse.

cep telefonum.. beş yıllık.. bilmem kaç kez yere düştü. kapağı kırıldı. geçende üstüne çay döküldü... onu gömün bak. kadavra falan yapmayın. 5 liraya satmayın. gömün. rahat etsin. yoruldu artık. beş sene güzelim.

kitaplarımı görev yaptığım okula bağışlıyorum. kütüphaneye. yıllar boyu kimse dokunmaz ne de olsa orada. rahat ederler. hem bozulmazlar.

karma puanımın "nasıl yaptı lan bu yeteneksiz bu kadar karmayı? vay mınaki" diyen sözlük kullanıcıları arasında paylaştırılmasını istiyorum. anca yeter zaten. yalnız "mınaki" demesi önemli. ona dikkat edilsin. ayh.

nickim... bok gibi.. ama çok seviyorum.. bok gibi olmasına rağmen çok sevebilecek ilk kişiye hibe edilsin.

yazdığım üç beş entrynin de hak sahibi: onları okuyup bir an da olsa gülümseyebilen er kişidir. her kişidir. dilediğince kullansın. entrylerin içinde beğendiği bi aforizma, cümle, espri falan olursa utanmadan her türlü ortamda her türlü amaca hizmet için sömürebilir. tam yetki veriyorum.

onun dışında... bişey yok lan onun dışında. her şey içimde benim aslında.