aşk

hani mükemmel bir güneş gözlüğü görürsünüz afili bir mağazanın vitrininde. içiniz gider, "vay bee ne güzelmiş" dersiniz. ardından hemen adımınızı atarsınız mağazadan içeri. fiyatı önemsizdir o an sizin için. "kredi kartım var alırım lan" dersiniz. mağazanın içinde her şey alabildiğine canlıdır. renk renk gözlükler, insanın içini açan bir dekorasyon... güleryüzlü mağaza personelinden denemek için gözlüğü getirmesini isterken aklınıza o gözlüğün size nasıl bir hava katacağını düşünürsünüz. gözlüğü elinize alıp ayna karşısına geçer ve heyecanla takarsınız.

fakat o anda farkedersiniz ki gözlük vitrinde durduğu gibi durmamaktadır gözünüzde. burnumdan mı acaba deyip gözlüğü sağa sola hafifçe oynatırsınız ama ıı ııh... nafile. o gözlük sizin için tasarlanmamıştır. sizi olduğunuzdan daha farklı, daha çirkin göstermektedir. yine de "neyse canım...olmadı bu gözlük" deyip hafif bir buruklukla ayrılırsınız mağazadan. ta ki yeni bir mağaza vitrininde başka bir güzel gözlük görünceye dek...

aşk da böyledir bence sevgili dostlarım. onu görürsünüz ve vurulursunuz. o kadar büyülü bir dünyadır ki içinde bulunduğunuz; her şeyi unutturur size. en yakınınızı, hatta kendinizi bile. onun için her zorluğun üstesinden gelmeye hazır hissedersiniz. onun sizi değiştireceğini; beraberse tüm dünyayı değiştirebileceğinize inanırsınız. fakat bu illüzyon etkisini çabuk yitirir. bir anda anlarsınız onun sizin için yaratılmadığını. gerçeklerle yüzleştikçe, ondan uzaklaşırsınız. en sonunda ondan kopup yolunuza gitmekten başka çare kalmaz. ta ki bir başkası için aynı şeyleri hissedene kadar.

aşk da güneş gözlükleri gibidir cancağızlarım...ancak arlarında bir fark vardır: binlerce gözlüğü deneyip deneyip, sonunda size uygununu bulduğunuzda diğerlerini hiç denememişçesine, aynı duyguyla o gözlüğü alıp güneşli günlerinizin tadını çıkarabilirsiniz. fakat aşk... öyle değildir. denedikçe çok şey götürür sizden. ve emin olun dostlarım; götürdükleri her zaman getirdiklerinden fazladır.