son kuşlar

adalarda kış kendini göstermeye başladı. herkes, kış için hazırlıklar yapıyor. ben tembelliğim, hep kaçanı kovalayan hu­yumla, yazın peşindeyimdir… şimdi bu kır kahvesinde bunun için bulunuyorum. durmadan uçak sesleri geliyor. vaktiyle bu adaya bu zamanda kuşlar uğrardı. iki yıldır gelmiyorlar. belki de, ellerinde ökselerle kuşları avlayanlar yüzünden, gelmekten vazgeçtiler.
komşumuz konstantin efendi vardı. pek de mütevazi idi. ancak, kuş mevsimi geldi mi canavar kesilirdi. kuşları görünce, bizim pilavlıklar geldi derdi. mahallenin çocuklarını başına top­lar, onlarla beraber, küçücük hayvanları avlardı..
ne zamandır kuşlar gelmiyor. nesilleri tükenecek gibi. kim îilir her mahallede kaç tane konstantin efendi var?
kuşları boğdular, çimenlere söktüler…
dünya değişiyor dostlarım. günün birinde gökyüzünde, güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. günün birinde yol kenarlarında, toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göre­meyeceksiniz. bizim için değil ama çocuklar, sizin için kötü ola­cak. biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. sizin için kötü olacak, benden hikayesi.