yapmacıklık

yapmacık olmak , en basit tabiriyle samimi olmamaktır.. dünyada sanırım dayanamayacağım tek şeydir.. herkes yalan söyler herkes sinir olur herkes aldatır herkes kendi çıkarı için karşındakini satar..

bunları yapmıyorum diyen bi siktirsin gitsin dalai lama olmak için başvuruda bulunsun.. hal böyleyken ortada bariz bi sıkıntı varken yani , bi tartışma ortamı misal , ısrarla , marketteki kasiyer gibi "hoşgeldiniz , düüüt düüüt , iyi akşamlar" demek , kimilerinin sandığı gibi kibarlık ya da iyi insan olmak filanla açıklanamaz..

kibar olmak demek , karşındakine zaten bi uyuzun varsa bunu uygun dille söylemek demektir.. dürüst olmayan kibarlık olsa olsa korkaklık , öğretilmiş işletmecilik ve sahtekarlıktır..

bunu iş arkadaşınla ya da patronunla yapmak zorundasın.. zira kalkıp da patronla tartışırken , bi yandan laf sokmak isteyen beyin yarım küresi , ,b yandan onu dizginlemeye çalışan eve ekmek götürme derdinde olan yarım küresi kavga eder.. kavgayı genelde mantıkta sorumlu 2. yarım küre kazanır..

yani gerçekten aranda , samimiyeti kaldırmayacak bir bağ varsa karşındakiyle , gülerek laf sokuşturmak mübahtır.. tek yoldur zira..

ama hiç tanımadığın adama , ya da bi iki kelam ettiğin arkadaşına şayet hem laf sokup hem de kibar dursun diye sayın dersen işte orda artık ipin ucu kaçmıştır.. hem komik olursun hem sinir bozucu..

he o sinir karşındakini etkiler mi ? hayır.. allahın belası ya çok var bunlardan der uzaklaşır gider..