gitme kal

gitme kal

nice nice acıları aklına getir
bunca yoksulluğu aklına getir
gözyaşlarını aklına getir
"gitme kal" var yok dinlemez bir çocuk isteğidir
gitme aklına getir

kıraç mı kıraç toprakların üstüne
güneşler açar yağmurlar kesilince
çırılçıplak kayada yeşerir inci ağacı
dağların kuytusunda bir uslu çiçek
dağıtır mavisini kendi kendine
gitme beraberlik içinde
nasıl sevinirdik aklına getir

her şeyi her şeyi aklına getir
gece yarılarını aklına getir
söylediklerini aklına getir
sinsi yağmurlar yağıyordu
soğuktu
yaktığımız ateşi aklına getir

nelerden geçiyorsun aklına getir
gitme dünyamızın her yerinde
yorgun eller gülleri derleyince
ellerin sevincini aklına getir
güllerin sevincini aklına getir

ne çok severdik seni aklına getir

(bkz: arif damar)