anne

ömrü hayatım boyunca görebileceğim en görkemli insandır. minik olsun olmasın o görkemi değildir ki görünüşünde. sana sinirlense de kızamadığı anları unutmak ne mümkün?! her dediği çıkar da her öğrettiği işe yarar mı, öyle kesin!

yok mu o kokusu, o her şey oluveren koku..
en çok özlenen her zaman.

''hep nemli miydi gözlerin, saçların kırlı?''
değildi elbet!
pamuğum, yumuşağım. aslolan ne az şey kaldı...