bütün kentlerin kadın adı taşıdığı, doğurgan, ilham veren, büyüleyen, şaşırtan bir italo calvino şaheseri...
bu kitaba epeyce başka ve farklı türlerdeki eserlerde göndermelere tanık olduğuma bakılırsa pekçok yazar, şair ve yaratıcının da el altı kitaplarından biri olmalı.

benim için de öyle zaten...

osmalıdaki öncülerinin bütün torunlarının yandaş medyada, sarayda varlıklarını sürdürdüğü bir sosyal form.

yalnızca tarifeleri bugün değişmiş olup kendini efendisinin istekleri doğrultusunda en gözüpek ve yüzsüzce aşağılayabilenleri, en omurgasızları bugünün tarifesiyle yalılarda oturabilmektedir.

karanlığın kahkahası adlı kitabı fabllardan oluşan ama son derece politik ve kara mizah ustalığı ile bambaşka tatlar alabileceğiniz bir eserdir.

üç yüze yakın fablın her biri iğneleyici, şaşırtıcı, düşündürücü birer el bombası etkisi yapan öykücüklerdir.

yazar diğer öykülerinde ulaştığı şaşırtıcı finaller yazmadaki eşsiz ustalığına bu fabllarındaki egzersizleriyle ulaşmış olabilir bence.

remzi kitabev'inin çilekli kitaplar dizisinden çıkan iki labirentli polisiyesini kahkahalarla gülerek okuduğum ispanyol usta yazar.

sonradan can'dan çıkan iki kitabını daha keyifle okudum onlar daha ağır başlı, daha edebi kaygılarla yazılmış romanlardı: mucizeler kenti ve büyülü ada

keşke türkçeye daha fazla kitabı çevrilse, dediğim yazarların başında gelir.

bütün batılı ustalarını okuduğumda bizde çok yanlış değerlendirildiği sonucuna vardığım bir edebi tür. bizde hemen özdeyişlerle vecizelerle bir kefeye konuyor.
bence tamamen farklı -belki onlara da karşı (özdeyişler) bir tür aforizma. eğitici, öğretici (didaktik), ders veren değil, aksine bu anlayışla dalga geçen, ters köşeye yatıran, eleştirel, sorgulayıcı, yeni bakış açıları araştıran bir tür bence.

en büyük ustaları da: lichtenberg, kraus, lec'tir...

hepsinden birer örnek:

Hedefe giden en kestirme yol, en tehlikeli yoldur. Çünkü bu mermilerin gittiği yoldur. Stanislav LEC

Kadın hayattaki her işe cinsiyetiyle katılır. Hatta ara sıra aşka bile! Karl KRAUS

Habire kitaplardan not alıyordu ve okuduğu her şey kafasından teğet geçip başka bir kitaba giriyordu. Georg Christoph LICHTENBERG

"gerçek kahraman tek başına eğlenebilen kişidir" diyerek ne kadar büyük bir kahraman olduğuma beni inandırarak özgüvenimi artıran fransız şair.