idam cezasi getirilecekse, adi suclar icin kastim, sonuna kadar arkasindayim... Yani bu olaylardan dolayli olarak faydalanmak, idami dusunce suclularina getirmek siyasetin fitratinda vardir tabii ki ama adi suclar icin getirilecekse neden olmasin? ne yazik ki egitim, anlayis, kultur, bunlar oyle bir anda degismiyor, degisene kadar yuzyillar geciyor... Ustelik bunlari degistirmek icin oncelikle vicdani iyi bir niyet lazim ki bulabilene askolsun... Ustelik bir de kadina siddeti mesru kilan soylemler kayniyorken ortalik, daha kac canin yanmasi gerekiyor? muebbet dahi olsa bu insanlarin vergimizle nefes almasina dahi tahammulum yok...

Nerdeyse nefret ederken birkac gun uzak kaldigimda niye bu kadar cok ozlerim?

Her sefer dinledigimde bana bambaska anlamlar cikartabilen, bambaska duygular verebilen, ayni anda aglatip ayni anda yuzumde guller actiran turkudur.

Uzerine en ince hesaplari yaparken sana en buyuk oyunlari oynayandir.

Hem ibrahim tatlisesin hem de mehmet erdemin bu isimde harika sarkilari var.

Bir turk bir musluman gibi yasayan bir turk kizi elbet cikar cunku oyle dogmustur, o kadar yogrulmustur ki bunlarla, cogu zaman hissetmeden otomatikman yapar bazi seyleri ama bunun ne anlami vardir ki? bir ermeni kizi anasindan boyle cikmaz, dogru... Cunku boyle dogma sansi yoktur, dogduktan sonraysa icinde yasadigi, dogup buyudugu kultur belki bambaskadir ama tum bunlari ogrenir zamanla, anlamaya calisir, icine dogdugu dunya budur cunku... birlikte yasadigi insanlari tanimaya calisir... Cogunluk azinlik hakkinda cok az sey bilmek zorundayken, azinlik cogunluk hakkinda her gun yeni birseyler ogrenir...

Bir sure sonra diyelim bir turk adami cok sevdi... Sanki tum ogrendiklerini o kisiyle ozdeslestirir... Sanki butun ulke, sevdigi adam olmustur... Mesela turkiyede baska bir sehre gider, otobuse biner yada trene yada ucaga, yol boyu sevdigi adami hatirlatir, tum ezan sesleri sevdigi adami hatirlatir, arkadaslari oruc tutar, iftar yaparlar, sahurda ne yiyeceklerini konusurlar, sevdigi adami hatirlatir, birini askere ugurlarlar, sevdigi adami hatirlatir, bir komsulari kurban keser, sevdigi adami hatirlatir, yoresel guzel bir yemekten bahsederler, sevdigi adami hatirlatir, bir turku dinler, sevdigi adami hatirlatir...Adami unutmasi o kadar zordur ki... Nereye baksa, nereye gitse, ne de yapsa, sanki tum ulke, tum olanlar, sevdigi adamdir...

Sevdigi adamin ise kadini unutmasi kolaydir cunku hayatinda ne zaman bir kilise çani duyacaktir? Hayatinda ne zaman bir ermeniye rastlayacak, ne zaman bir ermeni adetinden bahsedilecektir yaninda? Ne zaman bir ermeni sarkisi dinleyecek, ne zaman bir ermeni yemegi yiyecektir? O yuzden adamin kadini unutmasi, gecip gitmesi, hayatina devam etmesi daha kolaydir...

Bir ermeni kadin, bir turk adami sevmese de, icinde yasadigi ulkenin kulturu hakkinda sanildigindan cok daha fazla sey bilir... Ve bir türk erkegini seviyorsa, ogrendigi herseyi "sevdigiyle" ozdeslestirir, "sevgiyle" icsellestirir... O yuzden sevdigi adam canı gonulden ne yapiyorsa, kadini da isteyerek, hissederek, severek yapar, paylasir onunla...

Artık demiyorlar, çünkü bosvermek pas gecmek, kabullenmek, isyan etmemek, ve aslinda yaşamamak demek...