sivil

kesinlikle yanlış, abartı bir iddiadır.

vatana ihanet eden vatan hainidir. atatürk'ü sevmeyen değil!

atatürk'ün eleştirilecek bir çok şeyi var ise, oturulur konuşulur, gizli arşivler açılır, koruma kanunu kalkar, eğer yürekleri varsa!

eğer bu ülkenin en az %50 si, atatürk konusunda soğuk ise, kendisini ''şaibeli'' buluyor ise, bu olay öyle ''ne olacak işte, pis vatan haini!!'' veya ''atatürk olmasaydı var yaa baban bilmem kimdi'' denilip kestirip atılacak kadar basit, sığ bir olay değildir.

bakın, 15 temmuzda bir çağrısı ile halkı sokağa döken cumhurbaşkanına bu millet toz kondurmuyor ve kurtardı gözü ile bakıyor ise;

ama yurdu kurtardığı iddia edilen mustafa kemal'e fena halde kafayı taktı ise, demek ki bir şey var ortada. aptal mı bu millet yurdu kurtardığı iddia edilen bir şahsiyete düşman olsun?

umarım anlatabildim ama, pek sanmıyorum çünkü kemalist kafa anlamaz!

Bu teoriye göre akpliler, erdoğan için dünya lideri sözünde haklı çıkıyorlar.

görsel

`https://www.speechtexter.com`

Konuşmayı yazıya döken aşırı kullanışlı bir site. Uzun metinler yazan ve klavye kullanmaya üşenenler ve özellikle de ellerini kullanmakta güçlük çekenler için inanılmaz derecede faydalı. Mikrofon yoluyla siz konuşun o yazsın ve yazılan metni istediğiniz yere kopyalayın. Kim yaptıysa eline sağlık.

Hayatım boyunca yüzlerce kitap okudum,4-5 kez Avrupa seyahati yaptım,fakat bazı şeyler sebepsizce beni rahatsız ediyor.Şu gireli 18 sene olduğumuz asır beraberinde pek de alışık olmadığımız yeni kültürel akımlar getirdi,yeni asrın yeni nesli benim içimi karartıyor;aileye bağlılık yok,uzun bir süreç bırakmak için uğraştığım alkol ve sigara yeni neslin ağzında emzik olmuş,aileye karşı sebepsizce kin ve nefret duyma,genç kızların 16.yüzyıl italyan fahişeleri gibi takılması,kendileriyle pek bir alâkasız ideolojileri benimseme,budala narsist kişilerin yüksek oranda artışı gibi nice aptallıklara malik olan bu nesil ve onların yetiştirecekleri yeni nesiller epeyce kafamı karıştırıyor sizce ben haklı mıyım yoksa bunca şeyi boş yere mi kafama takıyorum?

Kendimi o kadar iyi tanıyorum ki.... Sevdiğim sevmediğim, hissettiğim hissetmek istemediğim her şeyi çok iyi biliyorum. Sinirlenince kendimden çok korkarım, kindarlığım hat safhada. Fakat bunlara rağmen de otokontrolüm acayip iyidir. Kendimi pek sevmesem de hayranlık duyuyorum. Kendi rengimi ben bile çözemiyorum. Bu yüzden "seni çok iyi tanıyorum, ben senin ciğerini bilirim" gibi sözlere hunharca gülüyorum.

Hatta şu an bunu yazıyorum diye kendime kızıyorum. Şeytan kulaklarım çıkmış durumda şu an lol