Hayatıma girmeyi kendisi isteyip aynı zamanda da çok kez ayrılmak istemiş olan kız arkadaşım ile 2 senedir beraberiz. Aynı ilçede yaşıyorduk ve yaşadığımız yerin üniversitesinde aynı sınıftaydık. Bu konuda gerçekten çok şanslıydık fakat yaşadığımız kötü şeyler bende takıntı haline geldi ve zor bir durumda kaldım kız arkadaşımın da psikolojik sorunları vardı. ikimizde mezun olduktan sonra iş arayışına girdik fakat ikimizde yaşadığımız ilçeden dolayı bi türlü iş imkanı bulamadık fakat ben yılmadım aramaya devam ettim fakat kız arkadaşım girdiği dgs sınavından %75 burslu bir üniversite kazanıp gitmeyi seçti ve gitti şuan orda okumaya devam ediyor. Gittiği günden itibaren aramız gittikçe soğumaya başladı ve sonunda birlikte olduğumuz fotoğrafı kaldırdı ve sebebinin artık olgunlaşmak olduğunu dile getirdi ve bugün sembolik olarak bana ve kendisine taktığı yüzüğü çıkardığını söyledi odamda duruyor gibisinden. Artık kuru günaydın mesajları ve soğuk konuşmalar ile yolun sonu gözüküyor gibi duruyor ama ben durumu düzeltmek için çok çabalıyorum sadece ben çabalıyor gibiyim ama engel olamıyorum...

Sizin için herşeyden önemli olması gereken kişidir.

Hayatımda herşey normal giderken ilişkimde yaşadığım sorunlar kötü hissetmeme yetiyor.

Defalarca kandırıldım yinede devam ettik şimdi uzaktan haberleşiyoruz ve yolun sonu görünüyor.

Takımını sahiplemeye çalışan bunu yaparken zaman zaman hata yapan yılların kalecisi.

yaşamak için de izin alıyor mudur acaba merak konusu.

Normaldir bence bende üzülmüyorum hatta seviniyorum.