kuponları son günlerde iyice azaldı. yeni kampanyalar beklediğim alışveriş sitesi.

iphone x'e iyi gelmemiştir. menü geçişlerinde teklemeler oluyor.

bildirim ekranından mesajlara cevap yazmak istediğimde klavye sesi aşırı gürültülü geliyor. birkaç kelime sonra normale dönüyor. bu nasıl stabillik.

kısaltmaları uygulamaların içinde nasıl kullanacağımızı anlayamadığım güncellemedir. safari için birkaç kısaltma ekledim fakat nasıl kullanacağımı bilmiyorum.

optimist. gerçek iyimser problemlerin farkındadır ama çözümleri de bilir, zorlukları görür ama üstesinden geleceğine de inanır, olumsuzlukları yakalar ama olumlulukları da vurgular, en kötüye açıktır ama en iyiyi de bekler, şikayet etmek için nedeni vardır ama gülümsemeyi seçer.

e turuncu hesap başvurusu yapıldıktan sonra, ne arayanın ne soranın oluduğu banka. bu şekilde nasıl müşteri kazandıklarını merak ettim doğrusu. tv deki onca reklama yapılan yatırımın birazı bence halkla ilişkilere yönlendirilmeli.

can damarıdır güven. insan güvenmek ister, emek verir çok emek verir... onca emekten sonra oluşturulan bu duygu insana huzur verir, günler daha çekilir olur ama en zor anında, tüm güvendiğin dallar kırılıverir birden ve paramparça olursun. kanımca devamında iki yol vardır; birincisi uzaklaşmak, ikincisi akışına bırakmak ve beklemek. nasıl sonuçlanır henüz anlayabilmiş değilim ama çoğunlukla beklemek, düşünmemek daha iyi sanırım.

sadece ket vurmanın da bir sınırı vardır ve başka birine güvenmeyi seçmek için insan kendisine olan saygısını yitirmemeli. eğer insan kendisini biraz olsun anlamış ve sevmişse, kendisine ve yapabileceklerine güven duymak malum biraz da yalnız kalmak lazım arada. ne de olsa zaman getirir güveni aynen götürdüğü gibi...

aksine ağır çakılıyoruz diye düşünüyorum.

tesisleri de ürünleri de gayet güzel olan firma.

belçika'dan gelip türkiye'de bu işi yapabiliyor olmalarının nedeni hiçbir türk şirketinin yüksek standartlı iş yapmaya yanaşmaması, özellikle uygun fiyatlı hamurişi üretiminde malzemenin en kötüsünü kullanıyor olması. makul fiyatla da insanın midesini delmeyen şeyler yapılabiliyormuş demek.

umursamamak eskiden sahip oldugum en buyuk silahti. "aman bana ne ne olursa olsun!" derdim. sonra gecti.

veda konuşması therassa may'in son altı ayda nasıl bir stres yaşadığını, artık bu kronik stresin büyük bir yenilgi, depresyon hissine dönüştüğünü gözler önüne serdi. hayat haksızlıklarla dolu. ne yazık ki may'in de payına düşen verdiği sözü tutamayan, başarısız bir başbakan olarak tarihe adını yazdırmak.

''sevgiyle arzu arasında bir ayrım gözetmek için daha sağlam ve daha ince bir neden vardır. bir şeyi arzu etmek, kuşkusuz o şeye sahip olmaya doğru ilerlemektir ("sahip olmak" burada bizim bir parçamız olmasını istemek anlamındadır). bu nedenle arzu, doyurulur doyurulmaz söner, doyumla birlikte sona erer. oysa sevgi sonsuza dek doyumsuz kalır. arzunun edilgen bir özelliği vardır; bir şeyi arzu ettiğimde, aslında arzu ettiğim şey o nesnenin bana gelmesidir. yerçekiminin merkezi olarak ben, her şeyin benim önüme düşmesini beklerim. sevgi arzunun tam tersidir, çünkü baştan sona etkinliktir. sevgide nesnenin bana gelmesi yerine ben nesneye giderim ve onun bir parçası olurum. sevgi eyleminde iki kişi kendilerinin dışına çıkarlar. belki de doğanın insana, kendisinin dışına çıkıp başka bir nesneye yönelme olanağını tanıdığı en yüce etkinliktir sevgi. o bana doğru gelmez, ben ona doğru çekilirim."

sevilen kişiyi tüm zerrelerde hissedip onu her an aramak. araya mesafeler girdiğinde o kadar garip bir hal alır ki özlemek, insanı bambaşka hissiyatlara sürükler. her şarkı onu hatırlatmaya ve yaşanan güzel şeylere götürür. temel olan şey onun yüzündeki gülümsemedir. saçlarının güneşte nasıl gözktüğüdür. gözlerinin renginin giydiği kıyafetle nasıl ön plana çıktığıdır.

bir çok zaman insanı keyiflendirir. uzaklığın verdiği bağlılık, insanın içindeki sevgiyi daha da artırmaktadır. o uzaklaştıkça aslında daha da yakına gelmeye başlar. söylemeye zaman bulunamayan şeyler gelmesi beklenerek aklın bir köşesine yazılır. onun gülümsemesinin verdiği huzur, insanı uzaktayken bambaşka hissettirir. mutluluk aslında anlarsınız ki o gülümsemede saklıymış.

araya mesafeler girse de, her güne onla başlamak özlemi tanımlar. aklında o vardır ve onla geçirilen zamanlar vardır. telefon denen araç özlemi daha da körükler onun sesi vardır ama o yanınızda değildir. aşk gerçekten varsa özlemin içinde daha fazla vardır. eğer aşıksanız özlemek dünyada yaşanılan ender duygulardan biridir. yüreğinizde aşk varsa onun gülümsemesinin beyninizdeki yansıması sizi ona daha çok bağlar.

"celal şengör'e yakın tarih öğretmeye! gönüllü aşırı özgüven mağdurları" sanırım şaka yapıyor olmalılar. hayretler içindeyim, ülkenin yetiştirdiği en büyük bilim adamlarından biri ve hobi olarak tarihle ilgileniyor; kıraathaneden devşirme fikirlerle eleştiriliyor. la insan bi kendine şunu sorar başlamadan: "ben kimim? celal şengör kim?" adamın şahsi kütüphanesi yanlışlıkla devrilse deprem oldu zanneder kendini evden dışarı atarsın. hayır, sen kendin buna inanıyor musun yani? tarihe ilişkin bir konuda sen fikir beyan ediyorsun, celal şengör başka bir fikir beyan ediyor ve senin fikrin daha değerli.

telaştan elim ayağıma dolaşmış biçimde bir şeyleri yetiştirmek için çalışırken bile huzurlu hissetmemi sağlayan muhteşem olay.

gök gürültüsü sesinden daha güzel bir ses duymadım henüz.

beklentimi karşılamamıştır. yeni güncellemeleri de beklemiyorum artık.

bir zamanlar bahar şenlikleri yapan okuldur. şu anda bahar şenliği kavramına o kadar uzak ki her şey bir hayal gibi geliyor. kampüsü bir harikadır.

yeşil ve yağmurun yakıştığı şehir minimum iki yıl daha bana ev sahipliği yapacak.

hemcinslerimin ergenlik-genç-yetişkinlik dönemlerinde kıymetini bilemediği daha sonra ağlanarak dövünerek "benimki de çok rererö hiç efendi değil" diye yakındığı erkek tipi.

2001 a space odyssey filminin aslında anlatmak istedikleri.