'akmayın kokmayın okulunuzu uzatmayın' diyen reklam annesinin aslında ima ettiği.

müzikten sanata, sanattan çevreye, çevreden müziğe ve bu döngüde hiç durmamacasına, başının dengesini önemsememecesine özgürcesine dönmek.

asla söylemeyeceğimiz şarkıların bir diskografisi.

pezevenkleşen ahlakın birinci tekil hali.

nedense sadece yazılması bile cinsiyet ayrımına maruz kalmış kadın adamların yerine bilhassa beni üzendir.

"iki yabancı" şarkısını hissettiren ve herkeste olmayan benim ise bir tane edindiğim dostluk. aslında dostluk mu bilemedim. liseli hareketlerimiz vardı bir zamanlar, şimdi her yılın büyüttüğü karakterlerimizle hala yazışıyoruz arada sırada. takriben 5 yıl oluyor. o zaman lisedeydim şuan üniversiteyi uzattıkça uzatıyorum. bir okey masasıydı facebook sayfalarında. o ilk başlanan sohbetin tek nüshası bende. sanırım sanal olarak da ben vefakar olmuşum. ama o da hiç engelleyip silmedi beni. ona da vefakar sıfatını vermeliyim. hatta nadiren gördüğümü düşünüyorum kendisini. bir gün tanışacağıma söz verdiğim insan tanesi, sanal can tanesi.