şev tari

delila nın, muhteşem bir parçası insanı devrime katılmasına karar verdirir.

Şev tariya xwe tirsiya - ( Gece karanlığından korktu )
Gul kelemên xwe tirsiya - ( Gül dikenlerinden korktu )
Ez evîna te tirsiyam yar - ( Ben aşkından korktum yar )

Şev mane bi serê xwe - ( Gece kalmış bir başına )
Gul bi tenê serê xwe - ( Gül yalnız başına )
Ez mame bi hesreta te yar - ( Ben ise hasretinle kaldım yar )

Para min jana jînê - ( Payıma düşen hayatın sızısı )
Jiyana min ket keminê - ( Hayatım pusuya düşmüş )
Bi bin destê evînê yar - ( Aşkın elinin altında )

Ez agir tu dûkal î - ( Ben ateşim sen duman )
Ez kevan tu jî tîr î - ( Ben yay sen ise oksun )
Biçî jî tuyê vegerî yar - ( Gitsen de dönersin yar )

Xwîn li dil de keliya - ( Kan gönülde kaynadı )
Evîn dil de heliya - ( Aşk gönülde eridi )
Çav mane li pey siya yar - ( Gözler kalmış gölgelerin arkasında)

Vegere min nehêle - ( Dön beni bırakma )
Dibîni dil bê hal e - ( Görüyorsun ki gönül halsizdir )
Wek xençera ser dil e yar - ( Kalbin üstündeki hançer gibidir )

hozan dino.