şehit babası

evladını vatana şehit vermiş babadır.

bizim sokak taştandır, arnavut kaldırımlı, şirin fakir bir sokak. hanımla, daha oğlum doğmadan taşınmıştık buraya. ne zamanlar geçirdik burada bilemezsiniz. benim oğlan, çalışkandır. çocukken berbere çırak vermiştim de nasıl da öğrenmişti işi kerata.
okula başladı, hayalleri de vardı elbet. nasıl zaman geçti anlamadık.. büyüdü.. benim küçük oğlum büyüdü de okullar bitirdi. gözünü tam açmıştı ki eve bir zarf geldi, askere çağırıyorlardı malum. benim oğlum gözünü kırpmadan gitti. vatanımıza canımız feda dedik gönderdik. aradan 1 seneyi aşkın süre geçti. gelmesi yakındır diyorduk, bugün yarın çalar kapıyı. derken bizim sokakta bir gürültü..heh dedik askerimiz geldi. kapılara çıktık. komutanlar geldi, gözümüze gözümüze bakıyorlardı, yanlarında da televizyon kamerası, daha ne olduğunu anlayamadan başınız sağolsun dediler. yıkıldık, perişan olduk, ocağımıza incir diktiler. kolumuza girdiler, omuz verdiler, "vatan sağolsun" de amca, "bir oğlum olsun onu da şehit veririm" de amca. acımıza mı yanalım, ordunun egosuna mı bilemedik.
orada haykırmak vardı.. benim oğlum sağ mı ki vatan sağ olacak, inadına kız doğurmaz mı analar, evlatları ölmesin diye.

bir tabutu koydular musallaya, al dediler oğlun! tek başına tabut, tahtadan ibaret değil midir? tabuttan şehit olur mu? yüzü yok mu benim evladımın? evladımın yerine bayrağa sarıldık, öptük.

dağlar..dağlar! duyun figânımı da ova olun. vatan sağ olacak diye 11 bin evladımı şehit verdim. gözünü sevdiğim vatanı, nelere kâdirmiş.

http://haber.mynet.com/19...ni-bekliyor-631757-yasam/

nereden okuduysam akşam akşam kötü oldum.

http://gundem.milliyet.co....2012/1578651/default.htm

http://galeri.uludagsozlu...g/%C5%9Fehit-babas%C4%B1/

yürek yakar....

hele de bayram günleri normalden daha hüzünlü ve kırgın olduğunu düşündüğüm insandır.

insanlarda genel inanışa göre önce baba veya annenin ölmesi ve çocuğun yaşamaya devam etmesi gerekir inanışı olduğundan bu adamların durumları hepten beter. bu insanlar şehit haberlerinin halen gelmesine ve hükümetin ya da muhalefetteki dangozların yaptıklarına, söylediklerine ne kadar tepkilidir düşünen var mı.

görsel

evlat acısını yüreğinde hisseden, o andan sonra hiç birşeyin eskisi gibi olamayacağını bilen ve birbirine kenetlenmiş insanlardır..
görsel
görsel

Protokolün gölgesinde kalmış, yazık düştüğümüz duruma.
görsel

oğlu profesyonel asker olanları da var. yani oğlu ölüm riskinin içinde olduğu bir meslek yapıyor. babası iyi bir üniversiteye gönderseydi ölen asker başkasının oğlu olacaktı...

onun kalbine hiç sönmeyecek bir ateş düşmüştür. evlat acısı hiç birşeye benzemez. hele evladı toprağa verip yaşamak kadar zoru yoktur. hepsine yaşama gücü, direnci diliyorum. cidden bazı durumlarda kelimeler kifayetsiz kalıyor.