şefaat

https://www.youtube.com/watch?v=92TWMKtAtB0

Kabir Azabı. (Prof.Dr.Bayraktar Bayraklı)

Şefaat ayeti kerime ve hadis-i şeriflerle sabittir,

مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ (bakara 255)

izni olmaksızın O’nun katında şefaatte bulunacak kimdir?

Kıyamet gününde üç zümreye şefaat izni verilecek önce peygamberler sonra ulema sonra şehidler

ilk şefaat edecek şefaati ilk kabul edilecek olan efendimiz aleyhissalatü vesselamdır bunları inkar eden bunlardan mahrum olacak olan nasipsizlerdir.

Hiçbir şefaatçinin fayda vermemesi kâfirler için geçerlidir zaten ayetin öncesinde kafirlerden bahsetmektedir şefaat için iman şarttır

Kaldı ki Allahu Teâlâ şefaati toptan reddetseydi onun izni olmadan kim şefaat edebilir ? Diye Kur'an'a böyle bir ayet koymazdı demekki onun izni ile birtakım kimseler şefaat edecektir.

Madem kuran okuyorsunuz, tamamını okuyun.

"Kimsenin kimse namına bir şey ödemeyeceği, hiç kimseden fidye alınmayacağı, kimseye şefaatin (aracılığın) yarar sağlamayacağı ve hiç kimsenin hiçbir taraftan yardım göremeyeceği günden sakının."(bakara/123)

duacı olmak, dua beklemek, özellikle de peygamberimiz sav. den cennete girebilmek adına yardım istemenin adıdır.

Şefaat sahibi sadece allah tır.

Allah tan başka şefaate erdirecek kimse yoktur. Allah tan başkasından şefaat istemek şirktir.

görsel

islam terminolojisinde var olan bir kelimedir. yetkili olduğu düşünülen birisinin, başka birisinin günahlarının tanrı tarafından bağışlanması için tanrı'dan af dilemesi ve aracı olmasıdır. şefaatçi kişi ne kadar dindar olursa şefaatin gerçekleşme ihtimalinin o denli yüksek olduğuna inanılır.

sünni ve şiiler şefaatçiliği kabul eder. ancak yine de islam dinindeki tartışmalı konulardan birisidir.

şefaati destekleyen kuran ayetleri :

"o gün rahmân’ın izin verdiği ve sözünden hoşlandığından başkasının şefaati fayda vermez” (tâ-hâ, 109)
"allah’ın huzurunda kendisinin izin verdiği kimselerden başkasının şefâati fayda vermez” (sebe’, 23)
“izni olmadan o’nun huzurunda kim şefaat edebilir?” (bakara, 255)
“onun izni olmadan hiçbir şefaatçi şefaat edemez” (yûnus, 3)
“rahmân nezdinde söz ve izin alandan başka hiçbirinin şefaate gücü yetmeyecektir” (meryem, 87)
“kim bir iyiliğe aracılık yaparsa, iyiliğin sevabından ona pay vardır.” (nisâ sûresi 85)