zigon sehpa

(bkz: zigon)

bedirhan gökçenin 2005 yılında çıkardığı başım gözüm üstüne adlı albümünde yer alan bir şiirdir.

ZiGON SEHPA
Bu gün ordaydım?
Aynı yerde, aynı evde?
Aynı kapıdan girdim içeri.
Tesadüf bu ya aynı anahtar kalmış bende.
Sandalyede yeleğini unutmuşsun,
Masada kahkahanı,
Mutfakda bardağını.
Salonda duruşunu unutmuşsun.
Sonra yan odada hıçkırığını,
Koridorda gözyaşlarını.
Kapıda çarpıp çıkışını unutmuşsun.
Bir çiçeğin zehri düşmüş zigon sehpaya.
Bir rujunun rengi düşmüş oval aynaya.
O kavgadan arta kalan kırık bir vazoyla.
ikimizin kalbi düşmüş tozlu balkona?
Duvardaki resminde gülüşün kalmış.
Son içtiğin fincanda dudak izlerin.
Portmantonun yanında gidişin kalmış.
Kapıda bıraktığın ayak izleri.
Yastığının üstünde saçını buldum.
Posta kutusunda mektuplarını.
En son dinlediğin şarkını buldum?
O hicazda kalmış göz yaşlarını.
Yazan böyle yazmış demek şarkıyı.
Nasıl anlam buldu sen olmayınca
Neyleyim köşkü, neyleyim sarayı?
içinde salınan yar olmayınca?
Bedirhan Gökçe

her evde bulunan ancak işlevini bir türlü kavrayamadığım sehpa türü. sanırım anneler tarafından devam ettirilen bir türk geleneği. bir de deli gibi toz tutuyor allahsız...

artık eskisi gibi rağbet görmeyen ev eşyası.

Yandan bakıldığında z harfini gördüğünüz genelde kahverengi olan ve her evde bir zamanlar bulunan eşyadır.