wallenberg sendromu

beyin kökünün alt kısmını besleyen beyincik arterinin veya kollarından birisinin tıkanması ya da daralması sonucunda yüzde, damakta, yutakta ve gırtlakta ağrı ve sıcaklık hissi kaybı gibi semptomlara yol açan bir kan dolaşımı bozukluğu.

1862-1949 yılları arasında yaşamış olan alman hekim adolf wallenberg tarafından tanımlanmıştır.a. vertebralisin dalı olan postero-inferiyor serebellar arterin tıkanıklığı sonucu (pica) retro-oliver lateral bulber infarktüsü gelişir.

-vestibüler (bas dönmesi, nistagmus, denge bozukluğu),
-ambigu çekirdeği (disfaji, disfoni),
-trigeminal desendan kök (fasiyal termo-analjezi),
-oküler sempatik (claude bernard-horner sendromu) ve
-inferior serebellöz pedinkül (diskronometri) bozukluklarinin belirtileriyle karakterizedir