utandık

opera sanatçısı, aydın,ünlü bariton güvenç dağüstün'ün, gazeteciler soner yalçın, barış pehlivan, barış terkoğlu'nun tutuklanması üzerine kaleme aldığı, bazılarına ibret olması gereken yazıdır. bir yürekten haykırıştır.

Utandık!

Güvenç Dağüstün:

Soner,

Ayhan,

Barış,

Barış,

Durduk kaldık burda ne acı!

Sıkıldık, bunaldık, utandık, utandık!

Utandık gazetecilerimizin, yazarlarımızın ağızlarına ölmeden tıkılan pamuklardan! O pamuklar köse beyinlerin hayalden sakallarıdır!

Utandık nobelimizden, hiç sesi çıkmayan nobellimizden!

Utandık kanadı kırık sesi kısık bitik bitik serçemizden!

Utandık "evet"inden utanmayan sanatçı aydın; kardeşimizden;!

Utandık cenaze levazımatçısı köşe sahiplerinin şimdi sus pus cenazeleşmişliklerinden!

Formaldehit kokmuş köşelerinden!

Utandık Kapıkule'den ötedekilere uyruk bildirmekten bile!

Şarkımızı söyleyememekten, filmimizi çekememekten, dostumuzu sevememekten utandık!

Önümüzü görememekten, bu sisten utandık!

Utandık "kokmuş karanlığımızdan"! Karartılmışlığımızdan!

Öyle utandık öyle utandık ki

gittiğimiz masmavi koyun, gördüğümüz güzelin, yediğimiz mis kokulu taze fasulyenin, dinlediğimiz şarkının, içtiğimiz içkinin, okuduğumuz kitabın, yazdığımız yazının

keyfi

tadı

tuzu

kalmadı...

birini sevmek bile ayıp geliyor. lüks gibi, ayıp gibi siz oradayken!