bugün

uludağ roman serisi..

sabah 06.06, ben loş ışıklı odamın cam kenarına dayalı duran hafif eski yatağımdan kalkıp seni görmeye geldim; cansızlığına bakmaya geldim; yaşlı gözlerimle, derin düşüncelerimle...

kafamda milyonlarca soru varken, benim zihnim ve kalbim sadece birine yoğunlaşıyor: sana neden aşığım uludağnikov? yoo, hayır bunu itiraf edemem.. kuşkusuz itiraf ettiğim an öldüğüm gün olacak..

kaç gündür yağmuru bekliyorum; kuru ve kirli camımı küçük taneleriyle şenlendirmiyor..

neyse bir tanem, sana olan sevgimi açıklayacağımı sanmıyorum; bu sır ölene kadar benimle birlikte kalacak..

(ukde) (bkz: uludağ roman 3)
(bkz: Cezmi Ersöz koktu sanki)
herkes bir şeyler der, dedim ben de, sonra da çekip gittim..
© copyright 2005 - 2026