the human equation

ayreon'un 2oo4 mayıs'ında çıkmış olan mükemel konsept albümüdür.albümde yer alan isimler şöyledir;

eric clayton - reason
heather findlay - love
mikael akerfeldt- fear
magnus ekwall - pride
arjen lucassen - best friend
james labrie - me
marcela bovie - wife
mike baker - father
irene jansen - passion
devon graves - agony
devin townsend - rage

the human equation

01 - day one vigil
02 - day two isolation
03 - day three pain
04 - day four mystery
05 - day five voices
06 - day six childhood
07 - day seven hope
08 - day eight school
09 - day nine playground
10 - day ten memories
11 - day eleven love

12 - day twelve trauma
13 - day thirteen sign
14 - day fourteen pride
15 - day fifteen betrayal
16 - day sixteen loser
17 - day seventeen accident
18 - day eighteen realization
19 - day nineteen disclosure
20 - day twenty confrontation

me nin geçirdigi trafik kazasindan sonra yatarken kendi hayatına ve ozune yaptigi yolculu atan konsept albümdür.Sonunu soyleyen arkadasa kufur sebebidir.benim icin scenes from a memory ile kardestir kankadır biladerdir.

baştan sonra hiç ama hiç sıkılmadan dinlenebilen ayreon albümüdür. farkına varmadan sonuna gelmişim bittiğinde uyandım. 2 saat boşlukta sırf oturup dinlenerek zamanı harcatan bir albümdür.

geçtiğimiz on yılın en güzel albümü. içindeki enstumanların çeşitliliği, dev isimlerin birlikteliği, tematik oluşuyla pek de denenmemiş bir şeyi başarmıştır arjen lucassen. eh, şarkıların enfesligine diyecek zaten bir şey yok.

bir de bu yazarın güzel anılarına sahiplik eden bir 'dönem' albümü oldugundan, apayrı yerdedir. * (bkz: imho)

"kalite" nin tanımıdır. (bu da bir tanım sonuçta)

hikayesiyle, müzikal altyapısı ile, sözleriyle, rock/metal müzik tarihine damga vurmuş bir başyapıttır.
Kimin başyapıtıdır? (bkz: ayreon)

ayreon'un bu albümü, iddia ediyorum ki müzik kayıt altına alınabilindiğinden beri yapılmış en iyi albümdür. şarkı şarkı olarak da düşünsek, albüm olarak da düşünsek, enstürman, vokal, söz, konsept vb vb. ne olarak düşünürsek düşünelim, kusursuzdur, mükemmeldir.

bundan yüz sene sonra, mozart'ın chopin'in gördüğü değeri görecek bir adamdır arjen lucassen ve bu albüm de onun kariyerinin zirvesi, mükemmeliyetidir. ( bence modern müziğin tepe noktasıdır o ayrı.)

teknik kısımlarından o kadar anlamadığımdan, derdimi tam olarak anlatamıyorum. sadece şunu söylemem yeter sanırım ; bu albümü beğenmiş ya da beğenmemiş olabilirsiniz, ama dinlemeden öldüyseniz, müzikten bir haber yaşamışsınız demektir.

Her sene bir kaç kere bu muhteşem albüme gömülürüm. Her seferinde de en az bir hafta falan başka birşey dinleyemiyorum buna başlayınca.

"Şu yaşıma kadar dinlediğim en iyi albüm bu olabilir mi?" The one" bu mu? " sorusunu her seferinde ciddi ciddi sordurtuyor.

ayreon'a ve onu yaratan arjen lucassen'e zaten hastalık derecesinde hayranım. Dünyadaki en kıskandığım adam bu olabilir.bir şans verilse" "jason momoa mı arjen lucassen olarak mı dünyaya gelmek istersin?" deseler, bir milisaniye düşünmeden (o nasıl mümkün olacaksa ahaha) arjen derdim.