bugün
- 19 temmuz 2026 ispanya arjantin maçı45
- ispanya16
- futbol12
- arjantin15
- dünya17
- 2026 dünya kupası21
- ciguli kral3
- arjantin milli futbol takımı6
- ispanya arjantin maçı kaç kaç biter7
- 19 temmuz 2026 dünya kupası finali14
- resim hocaları2
- aylık 467 bin tl iyi para mıdır sorunsalı2
- goooolll gooooolllll gooolllllll2
- lisede hocaların herşeyi bilmesi3
- kahveye naber lan avradını siktiklerim diye girmek3
- ergenlerle mesai arkadaşı olmak4
- ölüm fikrinin insanları çıldırtmıyor oluşu5
- memduh bashgan2
- marc cucurella5
- le cola'nın 67 tl olması4
- şehir kurma oyunları5
- abd'nin iran'a girmesiyle olacak olan şeyler4
- haluk levent denince akla gelenler4
- velvet9
- tefeciden borç almak4
- arjantin'in çok kötü oynaması3
- eve dönmek2
- uludağ sözlük diriltme operasyonu6
- şaka maka muhalif platform kalmaması4
- kemal kılıçdaroğlu7
- sözlük yazarlarının tatlıları4
- ispanya milli futbol takımı5
- 17 temmuz 2026 bahis operasyonu gözaltıları37
- bilgisayardan anlıyorum hareketleri7
- allah varsa beni milli yapsın7
- iran abd savaşında yazarların tuttukları taraf2
- vozol4
- sapık7
- haluk levent vs serdar ortaç6
- arjantin'e kırmızı kart çıkmama nedeni2
- siyah tekel poşeti2
- dünya kupası3
- christopher nolan5
- kuveyt dinarı2
- bir kızın poposunu tokatlayarak cezalandırmak5
- açık büfe olduğu halde tabağı doldurmamak9
- bir kız tecavüze uğrarken onu izleyen tanrı11
- üstteki yazar hakkında fikrini söyle2
- gocu nerede8
- merak etmemenin huzuru5
psikolojik yardimla ilgilenen mesleklere dahildir.. terapi konusunda eğitim almış kişidir..
the rapist
insanların her türlüsünü tanıyan, ruhlarında gezinti yapan, soru sormaktan çok dinleyip yönlendirme yapan uzman kişidir. insan ruhunun pisliğini de bilen, erdemliliğini de tanıyan, zenginliğin de öğrenen bu kişiler özellikle cinsel sapma konusunda farklı renklerle tanışabilir.
yorucudur, zeka gerektirir, ilgilidirler.
kısaca psikolog (klinik) denir.
yorucudur, zeka gerektirir, ilgilidirler.
kısaca psikolog (klinik) denir.
her terapiye gittiğimde farklı kelime tamlamaları öğreniyorum. lisedeyken dünyanın sonu sandığım şey aslında çok sık rastlanan "akran zorbalığı" imiş, bir an önce terapistin bana neyimin bozuk olduğunu ve nasıl düzeltmem gerektiğini söylemesini istemem "hap bilgi" arayışı imiş.
onun gözünden nasıl göründüğümü sordum genel olarak bugün. dedi ki "normalde ben hastalarımla sohbete başlarken bir süre haftalarının nasıl geçtiğinden, havadan sudan bahsederim, sen direkt, daha oturur oturmaz "size kadir'den bahsetmiş miydim?" diyorsun. eğer insanlara da bu şekilde yaklaşıyorsan, onlara kendilerini kullanılmış hissettirebilirsin, bu da onları senden uzaklaştırır." offf hiç formalitelere saygım yok direkt dalıyorum konuya.
geçimsizliğimden bahsettim, dedi ki "sen annenin, babanın, kardeşinin bile odak noktasında değilken nasıl arkadaşlarının hayatının merkezinde olmayı bekleyebilirsin? geçimsizliğinin sebebi çok ilgi beklemen, odak noktası olmak istemen de olabilir."
"sen hap bilgi istiyorsun ama ben bunu sana psikyatra gidip tanı konulmadan veremem. tanının ne olduğuna göre ya da olup olmamasına göre farklı devam edicez ve sana verdiğim tavsiyeler o doğrultuda gerçekleşicek. "
psikologlar teşhis koyamıyormuş sadece şüphelenip yönlendiriyorlarmış, psikyatrlar teşhis koyabiliyormuş sadece. o da koyulmadan konuşmak istemiyor.
düşüncem o ki, çektiğim acıların sebebi algımın normal işlememesi. eğer düşüncelerimi düzeltirsem, düşünce hatalarımdan kurtulursam, terapistimin dediklerini uygularsam umuyorum ki dünya bana bu kadar iç daraltıcı bir yer olarak gözükmiycek artık ve çevremi genişletmeye, yaşamdan zevk almaya başlıycam.
onun gözünden nasıl göründüğümü sordum genel olarak bugün. dedi ki "normalde ben hastalarımla sohbete başlarken bir süre haftalarının nasıl geçtiğinden, havadan sudan bahsederim, sen direkt, daha oturur oturmaz "size kadir'den bahsetmiş miydim?" diyorsun. eğer insanlara da bu şekilde yaklaşıyorsan, onlara kendilerini kullanılmış hissettirebilirsin, bu da onları senden uzaklaştırır." offf hiç formalitelere saygım yok direkt dalıyorum konuya.
geçimsizliğimden bahsettim, dedi ki "sen annenin, babanın, kardeşinin bile odak noktasında değilken nasıl arkadaşlarının hayatının merkezinde olmayı bekleyebilirsin? geçimsizliğinin sebebi çok ilgi beklemen, odak noktası olmak istemen de olabilir."
"sen hap bilgi istiyorsun ama ben bunu sana psikyatra gidip tanı konulmadan veremem. tanının ne olduğuna göre ya da olup olmamasına göre farklı devam edicez ve sana verdiğim tavsiyeler o doğrultuda gerçekleşicek. "
psikologlar teşhis koyamıyormuş sadece şüphelenip yönlendiriyorlarmış, psikyatrlar teşhis koyabiliyormuş sadece. o da koyulmadan konuşmak istemiyor.
düşüncem o ki, çektiğim acıların sebebi algımın normal işlememesi. eğer düşüncelerimi düzeltirsem, düşünce hatalarımdan kurtulursam, terapistimin dediklerini uygularsam umuyorum ki dünya bana bu kadar iç daraltıcı bir yer olarak gözükmiycek artık ve çevremi genişletmeye, yaşamdan zevk almaya başlıycam.
bana kattığı en büyük şeylerden birini anlatıyım.
ben çok kolay insan silen biriydim. bu çok yalnızlaştırıcı bir şey.
yarın 10'da buluşucaz dedik ve 10:10'da mı ordaydınız? yani beni bekletiyorsunuz yeterince değerli görmüyosunuz ve alındım ve sizi hayatımdan siliyorum!
her gün merhaba derken bir gün selam mı dediniz? böyle değişken bir insanı hayatımda bulunduramam hadi eyvallah!
sonra terapistim bir gün beni kutladı. sebep ise yine saçma bi sebeple alındığım bir arkadaşımı alttan almam ve tepkimi hemen koyup yollarımı ayırmamamdı.
"bu insanın sana kasıtlı olarak zarar verdiğinden emin olsan ve nefret etsen bile, bu insan senin bir gün işine yarayabilir. yalnızlık nöbetlerinden birinde arayıp dertleşebilirsin ve insan insanın zehrini alır, rahatlarsın. bir yerde rastlarsın ve seni kariyerin için önemli biriyle tanıştırıp yolunu açabilir. bir insanla bağını bu kadar kolay koparmak seni uzun vadede çok yalnızlaştırır." gibisinden bir şeyler dedi.
ve ben o günden beri umursamamaya başladım, ergenliğimi kendime sakladım ve fake it until make it eyledim.
sonuç? artık çok daha sosyal ve mutluyum. tavsiye ederim.
artık terapistlerin bile terapisti olmalı ve parayı bulur bulmaz haftada 3 farklı terapiste gitmeyi planlıyorum
şöyle ki, eski erkek arkadaşım bana sık sık "seni küçükken bi ara evlatlık verip geri mi almışlar" diye takılırdı. o kadar çocuksuydum, nerde nasıl davranılacağını bilmiyordum ki... kafam basmıyordu insan ilişkilerine ve çok aptal, tuhaftım çünkü. belli ki ben ebeveynlerimden yeterince bilgi sağmayı, onlardan yeterince yararlanmayı becerememiştim. neden onlardan şüphe etmediğime gelirsek (bkz: kardeşin mükemmel olması)
bu yüzden terapistler artık hayatımın bir parçası olucak. bence terapistler ebeveynlerimizle yarım kalan işimizi tamamlıyor. bizi tekrar baştan yetiştirip düşünce hatalarımızı düzeltiyor. ve benim buna çoook ihtiyacım var.
ben çok kolay insan silen biriydim. bu çok yalnızlaştırıcı bir şey.
yarın 10'da buluşucaz dedik ve 10:10'da mı ordaydınız? yani beni bekletiyorsunuz yeterince değerli görmüyosunuz ve alındım ve sizi hayatımdan siliyorum!
her gün merhaba derken bir gün selam mı dediniz? böyle değişken bir insanı hayatımda bulunduramam hadi eyvallah!
sonra terapistim bir gün beni kutladı. sebep ise yine saçma bi sebeple alındığım bir arkadaşımı alttan almam ve tepkimi hemen koyup yollarımı ayırmamamdı.
"bu insanın sana kasıtlı olarak zarar verdiğinden emin olsan ve nefret etsen bile, bu insan senin bir gün işine yarayabilir. yalnızlık nöbetlerinden birinde arayıp dertleşebilirsin ve insan insanın zehrini alır, rahatlarsın. bir yerde rastlarsın ve seni kariyerin için önemli biriyle tanıştırıp yolunu açabilir. bir insanla bağını bu kadar kolay koparmak seni uzun vadede çok yalnızlaştırır." gibisinden bir şeyler dedi.
ve ben o günden beri umursamamaya başladım, ergenliğimi kendime sakladım ve fake it until make it eyledim.
sonuç? artık çok daha sosyal ve mutluyum. tavsiye ederim.
artık terapistlerin bile terapisti olmalı ve parayı bulur bulmaz haftada 3 farklı terapiste gitmeyi planlıyorum
şöyle ki, eski erkek arkadaşım bana sık sık "seni küçükken bi ara evlatlık verip geri mi almışlar" diye takılırdı. o kadar çocuksuydum, nerde nasıl davranılacağını bilmiyordum ki... kafam basmıyordu insan ilişkilerine ve çok aptal, tuhaftım çünkü. belli ki ben ebeveynlerimden yeterince bilgi sağmayı, onlardan yeterince yararlanmayı becerememiştim. neden onlardan şüphe etmediğime gelirsek (bkz: kardeşin mükemmel olması)
bu yüzden terapistler artık hayatımın bir parçası olucak. bence terapistler ebeveynlerimizle yarım kalan işimizi tamamlıyor. bizi tekrar baştan yetiştirip düşünce hatalarımızı düzeltiyor. ve benim buna çoook ihtiyacım var.
hayatımı kurtaran kişi, iyi ki var. o olmasaydı hayat kalitem yerlerde sürünüyor olurdu.
Ankara'da aradığımdır. bir çok terapiste gittim başarılı olmadık. Varsa yeşillendirirseniz sevinirim.
güzele benziyor, merakla bekliyorum bakalım nasıl çıkacak.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar