bugün
- bir kadının bana hükmetmesini istiyorum7
- sözlükte 1 erkeğe düşen kız sayısı5
- ters takılmış tuvalet kağıdı6
- beyaz pasta8
- lüks araba istemeyen erkek7
- 2008 ekonomik krizi7
- tuvalet kağıdını renkli alan insan4
- sıcak su torbası getirecek beyler4
- ruffles ketçaplı7
- bir kadın tarafından domine edilmek5
- ilişkide lider olmayı seven kadın5
- anın görüntüsü11
- nickiniz fransızca olsaydı ne olurdu11
- orta sınıfın yok olduğu an3
- giysi fiyatlarının uçması5
- üniversiteli kızlar4
- salon erkeği4
- izlenmiş bir filmi tekrar izlemek6
- geceleri şam tatlısı diye ağlayan pezevenk4
- soda şişesine oturup ölümü beklemek2
- ayrıldıktan sonra deccale dönen kadın4
- ilker başbuğ3
- şeker hastalığı3
- lüks araba isteyen türk kızları4
- hayattaki en kötü duygu4
- ekşi sözlük6
- silme dolu sürahi2
- ölmeden önce son isteğiniz sorulsa4
- giresunlu olmanın zorlukları10
- oğlumu tutuklayacak adam anasından doğmadı3
- lüks arabam var diyen erkeğin arabası2
- dalaman çayı3
- 2017 ekonomik krizi2
- cumhuriyetten rahatsız olan insan19
- amedspor9
- yallah arabistan a diyen tip11
- bir sözlük kızının lüks arabasına binmek2
- kuranı arapça okuyup anlamını bilmemek5
- github copilot'un kod tamamlama oranı2
- esra'yı aç esra'yı5
- muslettin amca3
- trabzonspor17
- gençlik ve güzellik bitince kızlar ne yapıyor7
- karışık kızartma7
- vajinaya limon sıkıp emmek7
- halloween kutlayan dejenere tip7
- ese dezze4
- sözlük kızlarıyla pijama partisi yapmak18
- türbanlı bir kadınla evlenmek istiyorum2
- şaka maka her şeyin çok pahalanması2
psikolojik yardimla ilgilenen mesleklere dahildir.. terapi konusunda eğitim almış kişidir..
the rapist
insanların her türlüsünü tanıyan, ruhlarında gezinti yapan, soru sormaktan çok dinleyip yönlendirme yapan uzman kişidir. insan ruhunun pisliğini de bilen, erdemliliğini de tanıyan, zenginliğin de öğrenen bu kişiler özellikle cinsel sapma konusunda farklı renklerle tanışabilir.
yorucudur, zeka gerektirir, ilgilidirler.
kısaca psikolog (klinik) denir.
yorucudur, zeka gerektirir, ilgilidirler.
kısaca psikolog (klinik) denir.
her terapiye gittiğimde farklı kelime tamlamaları öğreniyorum. lisedeyken dünyanın sonu sandığım şey aslında çok sık rastlanan "akran zorbalığı" imiş, bir an önce terapistin bana neyimin bozuk olduğunu ve nasıl düzeltmem gerektiğini söylemesini istemem "hap bilgi" arayışı imiş.
onun gözünden nasıl göründüğümü sordum genel olarak bugün. dedi ki "normalde ben hastalarımla sohbete başlarken bir süre haftalarının nasıl geçtiğinden, havadan sudan bahsederim, sen direkt, daha oturur oturmaz "size kadir'den bahsetmiş miydim?" diyorsun. eğer insanlara da bu şekilde yaklaşıyorsan, onlara kendilerini kullanılmış hissettirebilirsin, bu da onları senden uzaklaştırır." offf hiç formalitelere saygım yok direkt dalıyorum konuya.
geçimsizliğimden bahsettim, dedi ki "sen annenin, babanın, kardeşinin bile odak noktasında değilken nasıl arkadaşlarının hayatının merkezinde olmayı bekleyebilirsin? geçimsizliğinin sebebi çok ilgi beklemen, odak noktası olmak istemen de olabilir."
"sen hap bilgi istiyorsun ama ben bunu sana psikyatra gidip tanı konulmadan veremem. tanının ne olduğuna göre ya da olup olmamasına göre farklı devam edicez ve sana verdiğim tavsiyeler o doğrultuda gerçekleşicek. "
psikologlar teşhis koyamıyormuş sadece şüphelenip yönlendiriyorlarmış, psikyatrlar teşhis koyabiliyormuş sadece. o da koyulmadan konuşmak istemiyor.
düşüncem o ki, çektiğim acıların sebebi algımın normal işlememesi. eğer düşüncelerimi düzeltirsem, düşünce hatalarımdan kurtulursam, terapistimin dediklerini uygularsam umuyorum ki dünya bana bu kadar iç daraltıcı bir yer olarak gözükmiycek artık ve çevremi genişletmeye, yaşamdan zevk almaya başlıycam.
onun gözünden nasıl göründüğümü sordum genel olarak bugün. dedi ki "normalde ben hastalarımla sohbete başlarken bir süre haftalarının nasıl geçtiğinden, havadan sudan bahsederim, sen direkt, daha oturur oturmaz "size kadir'den bahsetmiş miydim?" diyorsun. eğer insanlara da bu şekilde yaklaşıyorsan, onlara kendilerini kullanılmış hissettirebilirsin, bu da onları senden uzaklaştırır." offf hiç formalitelere saygım yok direkt dalıyorum konuya.
geçimsizliğimden bahsettim, dedi ki "sen annenin, babanın, kardeşinin bile odak noktasında değilken nasıl arkadaşlarının hayatının merkezinde olmayı bekleyebilirsin? geçimsizliğinin sebebi çok ilgi beklemen, odak noktası olmak istemen de olabilir."
"sen hap bilgi istiyorsun ama ben bunu sana psikyatra gidip tanı konulmadan veremem. tanının ne olduğuna göre ya da olup olmamasına göre farklı devam edicez ve sana verdiğim tavsiyeler o doğrultuda gerçekleşicek. "
psikologlar teşhis koyamıyormuş sadece şüphelenip yönlendiriyorlarmış, psikyatrlar teşhis koyabiliyormuş sadece. o da koyulmadan konuşmak istemiyor.
düşüncem o ki, çektiğim acıların sebebi algımın normal işlememesi. eğer düşüncelerimi düzeltirsem, düşünce hatalarımdan kurtulursam, terapistimin dediklerini uygularsam umuyorum ki dünya bana bu kadar iç daraltıcı bir yer olarak gözükmiycek artık ve çevremi genişletmeye, yaşamdan zevk almaya başlıycam.
bana kattığı en büyük şeylerden birini anlatıyım.
ben çok kolay insan silen biriydim. bu çok yalnızlaştırıcı bir şey.
yarın 10'da buluşucaz dedik ve 10:10'da mı ordaydınız? yani beni bekletiyorsunuz yeterince değerli görmüyosunuz ve alındım ve sizi hayatımdan siliyorum!
her gün merhaba derken bir gün selam mı dediniz? böyle değişken bir insanı hayatımda bulunduramam hadi eyvallah!
sonra terapistim bir gün beni kutladı. sebep ise yine saçma bi sebeple alındığım bir arkadaşımı alttan almam ve tepkimi hemen koyup yollarımı ayırmamamdı.
"bu insanın sana kasıtlı olarak zarar verdiğinden emin olsan ve nefret etsen bile, bu insan senin bir gün işine yarayabilir. yalnızlık nöbetlerinden birinde arayıp dertleşebilirsin ve insan insanın zehrini alır, rahatlarsın. bir yerde rastlarsın ve seni kariyerin için önemli biriyle tanıştırıp yolunu açabilir. bir insanla bağını bu kadar kolay koparmak seni uzun vadede çok yalnızlaştırır." gibisinden bir şeyler dedi.
ve ben o günden beri umursamamaya başladım, ergenliğimi kendime sakladım ve fake it until make it eyledim.
sonuç? artık çok daha sosyal ve mutluyum. tavsiye ederim.
artık terapistlerin bile terapisti olmalı ve parayı bulur bulmaz haftada 3 farklı terapiste gitmeyi planlıyorum
şöyle ki, eski erkek arkadaşım bana sık sık "seni küçükken bi ara evlatlık verip geri mi almışlar" diye takılırdı. o kadar çocuksuydum, nerde nasıl davranılacağını bilmiyordum ki... kafam basmıyordu insan ilişkilerine ve çok aptal, tuhaftım çünkü. belli ki ben ebeveynlerimden yeterince bilgi sağmayı, onlardan yeterince yararlanmayı becerememiştim. neden onlardan şüphe etmediğime gelirsek (bkz: kardeşin mükemmel olması)
bu yüzden terapistler artık hayatımın bir parçası olucak. bence terapistler ebeveynlerimizle yarım kalan işimizi tamamlıyor. bizi tekrar baştan yetiştirip düşünce hatalarımızı düzeltiyor. ve benim buna çoook ihtiyacım var.
ben çok kolay insan silen biriydim. bu çok yalnızlaştırıcı bir şey.
yarın 10'da buluşucaz dedik ve 10:10'da mı ordaydınız? yani beni bekletiyorsunuz yeterince değerli görmüyosunuz ve alındım ve sizi hayatımdan siliyorum!
her gün merhaba derken bir gün selam mı dediniz? böyle değişken bir insanı hayatımda bulunduramam hadi eyvallah!
sonra terapistim bir gün beni kutladı. sebep ise yine saçma bi sebeple alındığım bir arkadaşımı alttan almam ve tepkimi hemen koyup yollarımı ayırmamamdı.
"bu insanın sana kasıtlı olarak zarar verdiğinden emin olsan ve nefret etsen bile, bu insan senin bir gün işine yarayabilir. yalnızlık nöbetlerinden birinde arayıp dertleşebilirsin ve insan insanın zehrini alır, rahatlarsın. bir yerde rastlarsın ve seni kariyerin için önemli biriyle tanıştırıp yolunu açabilir. bir insanla bağını bu kadar kolay koparmak seni uzun vadede çok yalnızlaştırır." gibisinden bir şeyler dedi.
ve ben o günden beri umursamamaya başladım, ergenliğimi kendime sakladım ve fake it until make it eyledim.
sonuç? artık çok daha sosyal ve mutluyum. tavsiye ederim.
artık terapistlerin bile terapisti olmalı ve parayı bulur bulmaz haftada 3 farklı terapiste gitmeyi planlıyorum
şöyle ki, eski erkek arkadaşım bana sık sık "seni küçükken bi ara evlatlık verip geri mi almışlar" diye takılırdı. o kadar çocuksuydum, nerde nasıl davranılacağını bilmiyordum ki... kafam basmıyordu insan ilişkilerine ve çok aptal, tuhaftım çünkü. belli ki ben ebeveynlerimden yeterince bilgi sağmayı, onlardan yeterince yararlanmayı becerememiştim. neden onlardan şüphe etmediğime gelirsek (bkz: kardeşin mükemmel olması)
bu yüzden terapistler artık hayatımın bir parçası olucak. bence terapistler ebeveynlerimizle yarım kalan işimizi tamamlıyor. bizi tekrar baştan yetiştirip düşünce hatalarımızı düzeltiyor. ve benim buna çoook ihtiyacım var.
hayatımı kurtaran kişi, iyi ki var. o olmasaydı hayat kalitem yerlerde sürünüyor olurdu.
Ankara'da aradığımdır. bir çok terapiste gittim başarılı olmadık. Varsa yeşillendirirseniz sevinirim.
güzele benziyor, merakla bekliyorum bakalım nasıl çıkacak.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar