solum acıyor

bir yere çarpınca söylenen söz olabilir. ama sol neresi? sol bacak mı? ayak mı? kol mu?... ya da belki kalp ağrısının söylenmesinin başka bir yoludur.

bedirhan gökçe'nin bir şiirini anımsatan başlık.
Merhaba anne!!!,

Yine ben geldim.

Merak etme okuldan çıktım da geldim.

Anneler de babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama

Ali, "Okula gitmezsem annem çok kızar, merak eder."

demişti de onun için söylüyorum.

Geçen hafta öğretmen, sağ elimde Sarımsak, sol elimde

soğan dedirte dedirte öğretti sağımı solumu.

Ben biliyorum artık anne, sağım neresi, solum neresi

Ağrıyan yanımın neresi olduğunu.

Şimdi iyi biliyorum anne.

Hani geçen geldiğimde:

Şuram acıyor işte, şuram demiştim de

Bir türlü söyleyememiştim ya acıyan yanımı anne

Bak şimdi söylüyorum. Şuram işte,

Sol yanım çok acıyor anne.

Hem de her Gün acıyor anne her gün.

Dün sabah annesi Ayşe'nin saçlarını örmüştü.

Elinden tutup okula getirdi.

Yakası da danteldi.

Zil çalınca öptü, hadi yavrum sınıfa dedi.

Ben de ağladım,

Ağladım hiç de utanmadım.

Öğretmen ne oldu dedi?

Düştüm, dizim çok acıyor dedim.

Yalan söyledim anne.

Dizim acımıyordu ama sol yanım çok acıyordu anne.

Bugün ben de saçım örülsün istedim.

Babam ördü ama onunki gibi olmadı.

Dantel yaka istedim.

Babam; "Ben bilmem ki kızım." dedi.

Bari okula sen götür dedim.

"Kızım, iş..." dedi.

Ben de bana ne dedim, ağladım.

"Kızım, ekmek" dedi babam.

Sustum ama okula giderken yine ağladım anne.

Ha, bi de sol yanım yine çok acıdı anne.

Herkesin çorapları bembeyaz,

benimkiler gri gibi.

Zeynep, "Annem, beyazlara renkli çamaşır

katmadan yıkıyormuş" dedi.

Babam hepsini birlikte yıkıyor.

Babam çamaşır yıkamasını bilmiyor mu anne?

Uffff, babam, her gün Domates

peynir koyuyor beslenmeme.

Üzülmesin diye söylemiyorum ama

Arkadaşlarım her gün kurabiye,

börek, pasta getiriyor.

Biliyorum babam pasta yapmasını

bilmez anne.

Hava kararıyor, ben gideyim anne.

Babam bilmiyor kaçıp kaçıp sana geldiğimi.

Duyarsa kızmaz ama çok üzülür biliyorum.

Kim bozuyor toprağını,

Çiçeklerini kim koparıyor?

izin verme anne,

Ne olur toprağına el sürdürme!

Eve gidince aklıma geliyor bi de

bunun için ağlıyorum anne.

Bak, kavanoz yanımda,

toprağından bir avuç daha alayım.

Biliyor musun anne?

Her gelişimde aldığım topraklarını

Şu kavanozda biriktirdim.

Üzerine de resmini yapıştırıp

başucuma koydum.

Her sabah onu öpüyor kokluyorum.

Kimseye söyleme ama anne

Bazen de konuşuyorum onunla.

Ne yapayım seni çok özlüyorum

anne.

Ha unutmadan,

Öğretmen yarın anneyi anlatan

bir yazı yazacaksınız dedi.

Ben babama yazdıracağım.

Öğretmen anlarsa çok kızar ama

bana ne kızarsa kızsın.

Ben seni hiç görmedim ki neyi,

nasıl anlatacağım anne.

Senin adın geçince sol yanım

acıyor anne.

Hiç bir şey yutamıyorum.

Bazen de dayanamayıp ağlıyorum.

Kağıda da böyle yazamam ya anne.

Ben gidiyorum anne,

Toprağını öpeyim, sen de Rüyama gel beni öp.

Mutlaka gel anne,

Sen rüyama gelmeyince

Sol yanımın acısıyla uyanıyorum anne.

Sol yanım acıyor anne.

işte tam şurası,

Sol yanım çok acıyor anne.

Seni çok özledim anne, çooooooook.......

(bkz: doktara götüreyim mi seni)

(bkz: kurşun yedim sol göğsümden)