sisyphe

Seni öylesine düşündüm ki,
Öylesine, yaşamak'dan önce.
Senden başka bir şey yok sanki.
Ama nasıl da varsın derim sana,
Düşüncelerimce.

Seni öylesine, buldum ki,
Öylesine, kendimden fazla.
Yalnız sensin gölgesiz,
Ayrılmamacasına, yanımda..
Akların arasında karan,
Karaların ortasında akınla.

Öylesine istedim ki seni,
Senden önce..
Öylesine, her şeyin içinde,
Öylesine dışında,
Gün, gece.

Seni öylesine yaşadım ki,
inan..
Artık nereye baktığım belli değil,
Ne yaptığım belli değil,
Vardığım sonrasızlıktan.

özdemir asaf

özdemir asaf ın harika şiiri..

yeni bir yazar.

sürekli çaba ve güç sarfedip aynı noktaya gelenler için söylenen bir söz. yunan mitolojisine göre eleman cezalandırılmış bir adaya konulmuş. orada tek bir ağaç varmış oraya bağlanmış. ne zaman su içmek istese göl kurur, ne zaman acıksa bir şey yemek istese ağacın meyveleri çürürmüş.

kendisinden daha büyük bir kaya parçasını dağın dibinden tepesine taşımaya mahkum olan bir kahramandır.
yunan mitolojisinde daima tepeye varmaya çalışan ama her zaman baştan başlaması gereken ve sonuçsuz bir tekrara mahkum olan insanı, medeniyeti ve zamanı simgeler.