bugün

sol frame'de ota boka akrostiş yapmaya çalışan, azıtan yazarlara söylenebilecek, yegane anahtar tümce.
(bkz: farkını veriyim öl)
"tutamıyorum, baş verdi, bir yere sıçmam lazım" diyen sıkışmış bir insanın gördüğü ilk nesne, kurum, kuruluş, oluşumla ilgili kurduğu hayallerden akrostişin de nasibini alması durumu.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com