sevdim sana

imla benden uzak. sevdim sana.

bir öykünmenin adıdır. kendisi.

sevdim sana, sana acılarımdan çiçekler, üç gün üstüste sulamayınca küsen çiçekler, ne zaman küssen, karşında hep çiçekler, bana aldığın çiçekli gömleğim. ilhan şeşen bu kadar meşhur değilken daha.

sevdim sana. sana ait ne varsa sevmenin altkümesi. herkes kendisine daha büyük sevgiler ararken, ben sana. sevdim sana.
şimdi kolları çekmiş bir gömlek yalnızlığım.
aklım bin derecelerde yıkanmaya elverişli.

sevdim sana. seni seviyorumdur. zamanlarım içiçe geçmiş. ben kendimden geçmişim.
sen yoksun.

sana seviyorum vardı eskiden. aynı dili konuşan yabancılar olmamaıştık biz daha.
biz konuşur, biz anlardık, millet mal mal bakardı.

gökyüzüm geldi derdin, kuşlar benim derdim mesela.

ağaçlar ağlamış derdin, çakım sızlardı mesela.

sevdim sana, sevmenin tüm hallerinden geçtim de geldim.

boşuna kızıyorsun bana, sevdim sana diye boşuna kızıyorsun.
sana önünde gerizekalıca bir kalp tutan ayı alamadım diye mesela.
geceleri uyumadan önce yalandan mesajlar atmadığım için.

neden anlamıyorsun, ben sevdim sana.
sana ait ne varsa sevdim, seveminin bütün anlamlarıyla.

sen oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibi mahzunsun arkadaşlarının karşısında.
deli olduğumu söylüyorlar, inan onlara.

senisevmenintümanlamlarıyla sevdim sana.
bil bunu. inan buna.

güvercinleri evcilleştiren açlıklarıdır.
o yüzden sevdim sana, güvercinlerle haber yollamaya çalışıyorsun diye bana.
beyaz güvercinleri salıvermek barışı simgeliyor değil mi, peki ya onları öncesinde tutsak ediyor olmaya ne demeli?
güvercinleri gökyüzünde görmek istiyorsun diye sevdim sana.

görünmeyen prangalarla bağlamadık birbirimizi.

sevdim, sana söylemiş miydim bunu?