serdar ortaç paradoksu

serdar ortaç'ın dikkat edilmesi gereken yönüdür azizim.

nihilizm ve varoluşçuluk arasında gidip gelen sembolist bir sanatçı gibi şarkıları var. misal bir şarkısında "işim olmaz hiç allah'tan korkmayan aciz insandan" diyerek teolojiye olan yakınlığını belli ederken diğer şarkısında "allah affeder belki bunları, ben cehenneme atacağım seni" diyerek nihilist sayılabilecek bir tavır sergilemekte. ve bence bu adam sembolist. yoksa o sözleri nasıl yazsın? anlamsız ama derin anlamlar barındırmakta bence.

cidden garip değil mi?