1. 1.
    Söylesene...
    Çevrenden, farklı kültürlerden o kadar çok etkilendin ki sende senden hiçbir şey yok artık. "Ben" diye nitelendirdiğin şey aslında sana o kadar yabancı ki...
    Kendimize ait bir fikir üretmekten aciz kaldık. Kendi karakter gelişimimize odaklanmak yerine bu süreçte işimize yaramayan noktalarda takıldık. Sevgilimiz için değiştik, arkadaşımız için değiştik, ödün vermeyeceğimiz konularda ödün verip karakterimizi beş para etmez hale getirdik. Değdi mi bari ?
    Öyle garip bir hale geldik ki kazan-kazan'ı unuttuk. "Artık bize kazanmakta yetmiyor. Başkasının kaybettiğini de görmek istiyoruz". Bunu gerçekten kendimiz istediğimiz için değil, feri olarak çevremiz istediği için yapıyoruz.
    Bu dramatik düşüşe bir son vermenin vakti gelmedi mi? Çevrenin bizi böyle derinden etkileyebileceği vasıtalara engel olmamiz gerekir. Bu vasıtalar özelliklede sosyal medyadır. Bir anlığına düşünün. Sosyal medyaya bu denli kapılmadan önceki fikriyatınız ve hissiyatınız hattâ haysiyetiniz ile kapıldıktan sonraki arasında fark göreceksiniz. Ya hu travma geçirmiş bir toplumun bizi, kendi fikrimizi oluşturmaktan, alıkoymasına neden izin verelim ki...
    Hasılı kelam dikkat edelim. Eğer kendi fikrimizi oluşturmaktan bizi aciz kılacak bir baskıyı yoğun bir şekilde ailemizden alıyorsak onlara bile bir noktadan sonra dur diyebilmeliyiz. Arkadaş ortamı da ya da sosyal medyada "fikir dilencisi" olmamak için Daha fazla düşünelim.
    1 ... pakpazan