selim abi

bir gün şöyle demiş, fuzuli cevap verememiş apışıp kalmış:

cânı kim cânânı içün sevse cânânın sever
cânı içün kim ki cânânın sever cânın sever

itiraf, rafa kaldırılmış köpeklik demek abi. niye deme ama veririm cevap.
lisede ben de köpek gibi aşıktım geç burayı. ama melerdim, bak karşıtlığa.
sır tutmak erdemse laf yutmak nedir, burun kıvırmak bile erdemdir susmamaklık.
fiiliyatı barındırır çünkü, yutkunmak içredir, kıvrılmak yavaş ama menderes
etki diyorum, öyleymiş gibi yaşatmamak, ve tövbe barındırmıyor pişmanlık.
ya inanır mısın deli gibi seviyordum, söyleyemedim, ama olsun çerez.
bunu artı olarak yazın haneme, şekerim korkmadım o zaman, ver bir hap.
içini dökmek diyorlar ya abi en büyük hıyarlıkmış vallahi anladım
götü yemezmiş de sonraya saklarmış, oh be rahatladımmış bilir misin itiraf
aslında diye başlıyor cümleler, aslında aslındayda başlıyorsa cümleler
göbek hareketi felan anla abi, yemedim diyor takozu, tutmadım diyor taraf
bak deli olmaya başladım kafiye kafiye halbusam hiç alakası yoktu başlarken
kusup gidecektim, analize başlattılar, ilkokula başlattıkları gibi kerhen
velhasılı, hasat mevsimi, sen gibisi mi, ben gibisi mi, vel asılı boyundan
sallandı uzadı boyum söylediğimdir kıskanmışımdır ama değilim ömer soyundan
noktaya yaklaşmışken aklıma birşey daha geldi sıkıştırayım dedim sığlığa.
karşıtlığa aklım gittim böyle bağladım, bağladım bir kere bağlandım
buralar mevzu bahis değil, bir gün bana, bir şey itiraf etme diyecektim sana
gelmiyorsun ama gelirsen di'li sürçmüş zamanlı konuşmama emredecektim bana.

çakma sarışın.

rahatım. yazarım.

yaşar kurt, ben değilim. çok arabesk olmuş ne demek? sen hiç bir barın tuvaletinde arabeskle altın vuruş yapmış birini gördün mü?

teveccühten eser olmaz abi, olsa olsa kısır olursun. bak sana ne diyeceğim: senden iyi şiir yazacaklarsa bırak yazma derim.

zatımda nasıl bir izin var? eşekten düşmüş oduncudan daha acıklı ama bu benim sana verdiğim kıymetten ötürü bir şey, tamam lan abi. hem çiğ köftenin acısı da aynı yere. allahım nasıl sigmallatik bir ilişkidir.

mum ışığında çay içtiğini kimseler de bilmesin.

herkes kapısının önünü temizlese şehir tertemiz olur demiyorum ama herkes çaya, çaydanlığa titrediğin kadar titrese karşısındakine şehir aile çay bahçesi olur.

-özentime laf sokun-

abi bazen elektrikler olmuyor. ben seninle konuşuyorum.
elektrikler kesilince telefon niye kesilmez çocukken bunu çok düşündüm. direkten döndüm.
o değil numaran da yok.
abi bazen elektrikler yok, ben yine seninle konuşuyorum.

bir sefer gelme yanıma, bir sefer anlama diyorum abi. ama bazen elektrikler olmuyor ben yine seninle konuşuyorum. teknolojisini sevdiğim seni devrim dışı gösteriyor.

gelsen de yıksak diyorum. vallahi bıktım. tokat attılar, takatim kalmadı.

senden vuslat olur mu? koyunun olmadığı yerde, abdurrahman çelebi eşek sütünden yoğurt yapıyor.

ulan söylesen inan arkandan konuşurlar. yanımıza almıyoruz, iftira atıyor derler.

bak yıkacağız biliyorum. lan delikanlı mısız siz diyecekler. ikiye tek olur mu diyecekler. adam başı birer ülke mi devirsek?

sonra ütopyasında ayı otlatan çobanların yanı.

çökelik ekmek abi. biraz çay.

abi selamlar.
adını verip kitleleri peşinden sürüklettirmeyeceğim.
peşinen gene söyleyeyim mi abi? dünya çok boktan bir yer.
başımın ağrısı tavan yaptı, sormuyorsun.
bir de birisi. ve de

üç metrekare bir yerdeyim annemin haberi yok.

bir tavır ortaya koymaktan bahsedecektim abi. es geçmek hastalığına tutulduk.
neyse boşver diyoruz, bana ne anasını satayım diyoruz. bana ne abi? koymayacağım ortaya bir yazı,
koymayacağım ortaya bir tavır. hep yorgun insanlık, bunu da umursamayacağım.

üç metrekare bir yerdeyim annemin haberi yok.

sabah çok erken uyanıyorum abi hiç uyumuyorum.
çok erken abi, uyumaya fırsat olmayacak kadar erken. koşturuyorum abi, benim olmayan bir hayatın
içinde, benim olmayan bir tavrı koşturuyorum. eyvallah diyorum yüzlerine, eskiden olsa boku yedin sen derdim.
hiç uyumuyorum abi.
çok erken uyanıyorum.
zeminle bir yatıyorum abi, zeminde kir.

terlik giymekten utanıyorum abi. kirli elbiselerimden utanıyorum. korkumdan kokamıyorum bile abi
anlatamam. pardon diyorum hanımefendi, nefretinizi içime düşürdünüz. siktir git diyemiyorum.
pardonlar ardı ardına.
çayı çay gibi içemiyorum, kahrolsun fincanlar, kahrolsun kahve falları.
iletişim aldı başını gitti diyorlar ya bak sana ne diyeceğim.
kaç çay vardı demiyor kimse, herkes adisyonlara bakıyor. bunu anlatmalıydım abi.
insan kağıtla, evrakla nasıl muhatap olur anlatmalıydım.
ama bir de birisi abi.

ah kim dinleyecek. ah kim.
klimayı aç, bak ne diyeceğim.
çekip gitmeyeceğim abi. ağız dolusu küfredebilene kadar bekleyeceğim.
o imzayı kıçına at diyeceğim, kağıtları burunlarından yedireceğim.
bekleyeceğim abi. köpek gibi yapacaksın diyeceğim.
biri bunu söylemeli abi, abi bak parmak kaldırdı alemin kerizi.

ne için bunu soracağım abi. ne için karışıyor gündüzüm geceme?
ama ah işte o birisi.
söylemiş miydim abi?

üç metrekare bir yerdeyim annemin haberi yok.

ama abi ahdım olsun, annemi birgün üzeceğim.
korkağın anası ağlamaz oğlum diyecek, dinlemeyeceğim.

bir de birisi abi. taptaze. ötesini söylemeyeceğim.

abi sen iyi misin?

Bu kadar afilli cümlelerin kurulma sebebiyse, kıyak adam olduğu su götürmeyen abi.

"gerçi o zamanlar olric yoktu"

olsaydı da rakip olamazdı.

mahalle de saygı duyulan selim'e hitap şekli.*
selim abi sana birşeyler soracağım. Mevlana ya eşcinsel, Hayyam a şarapçı denilen bir ortamda karıncaları tek tek alnından öpene ne denir.

haz ve köz yaz.

iğne atıyorlar, lafının kalabalığından yere düşmüyor.

sen kendini seven çocuk,
nice seni seveni sevimsizliğinle harcarken,
yani güllere koşup papatyaları ezerken,
başkalarının ağıdı üstüne yani kahkahaları fünyeli fünyesiz patlatırken,
can alırken,
düşünmedin terazinin kefesinde hile yapanın
adl ile hükmetmeyenin, adle boyun eğmeyenin
adalet ile sorgulacağını.

iş arkadaşı, muhabbet insanı, ne içerse içsin kafası hiç güzel olamayan insan.

buradan kendilerine gel tezkere isimli türkümüzü armağan ediyoruz.