saraylara layık simit

Evet sözlük, son günlerde sigara kullanmıyorum. Bu yüzden iştahımda önlenemez bir yükseliş söz konusu. Açken bir fili yiyebileceğimi düşündüğüm anlar bile oluyor. Durduk yere aklıma kırk türlü yiyecek düşüyor, obezite başlangıcına sebep olan sigara bırakma sendromu yaşıyorum sanırsam. Tıpkı ergenlik çağındaki bıçkın bir delikanlının gün boyu kızları düşünmekten kendini alıkoyamaması gibi otomatiğe bağlanmış bir durum söz konusu.

Damarlarımda nikotinin dolaştığı günlerimde doğru dürüst kahvaltı etmeyen biri olarak, artık uyandığımda "ulan bugün kahvaltıda ne yesem" diye düşünmekteyim. Bu sabahta nereden aklıma estiyse midemdeki holigan taraftarlar "simit, simit, simiiittt" tezahüratıyla inletti ortalığı, taraftara sırt çevirmekte olmaz pek tabii...

Uğruna yolumu hayli uzatıp adımlarımı "simit sarayı" adlı mekana yönlendirdim. Tezgah arkasında sabah kalabalığından mütevellit tatlı bir koşuşturma yaşanmaktaydı fakat bu benim zerrece umrumda değildi çünkü ben uzun zamandır görüşmediğim bizim bildik, tanıdık, gevrek, pişkin simidin; tıpkı bir teletabi gibi renkten renge girmiş versiyonları ve çeşitlendirilme adı altında uğradığı defermasyon karşısında şok geçirmekteydim. Ulan çikolatasından tut, kakaolusuna kadar...

Öğrencilik günlerimin tavuk dönerle beraber emektar yoldaşı olan simit yabancılaşmıştı bir anda gözümde, içerisine serpiştirilmiş katkı maddeleriyle ve kazandığı yeni şekliyle sanki bir simit değildi, sanki başka bir şeydi gördüklerim. Poğaça şeklindeydi kimisi, kimisi somun ekmek kıvamındaydı, kimisi ovaldi... işte tam o esnada tezgahın en zor görünecek kısmında gördüm ve tanıdım eski yoldaşımı, bakışlarımı yoğunlaştırdım üzerinde. O bildiğimiz simit yani şimdiki çeşitlendirmelerin asıl kaynağı olan simit, simit kültürünü * bu ülke insanlarına sevdiren simit, tezgahın tenha bir köşelesinde kaderine terkedilmişti. Tıpkı süslü çeşitlendirmelerine tercih edilmeleri için bayağılaşırılan diğer değerlerimiz gibi o da almıştı materyalist uygulamalardan payını.

Lakin ahde vefa esastır. Aldım gevrek simidimi *, süsledim kendilerini en iyi arkadaşı eski kaşar peyniri ve çay ile...