respiro

nefes alıyorum ismiyle türkçe'ye çevrilmiş bağımsız italyan sineması örneği. bir sahil kasabasının sıkışmışlığının, kapalılığının içerisinde rahat tavırlarıyla dikkat çeken sevecen ve özgür ruhlu bir anne. esas hatunun tarzı çikolata 'ya benzer rahatsızlık sunuyor. film bazı sahnelerde bu farklılık rüzgarını ettore scola 'nın özel bir gün 'ündeki gibi keskin vermemiş. görselliğin büyüsü, her fırsatta ayaklara odaklanan kamera, muhteşem denizaltındaki ayak çekimleri ve doğal bir sahil kasabası yapısını abartısız sunması filmin dikkate değer artıları. bu haliyle bile kesinlikle izlenilesi bir film nefes alıyorum. sadece görüntüler dahi çok şeye kadir film için.
tam bir akdeniz filmi. buram buram sicilya kokuyor, kendine has tınlıyor.
10 üzerinden 7.5!