puşt

Bu aralar sözlükte yazı okurken sürekli söylediğim harika söz.

Tşup'un tersi.

yeniçerilerin kafalarina taktiklari beyaz büyük baslik. osmanli döneminde bursa'da imal edilmektedir.
rivayet odur ki:
avrupa'ya sefere hazirlanan osmanli ordusu için 20.000 adet pust lazimdir. padisahin emriyle bursa'ya 20.000 pust hazirlanmasi için haber yollanir fakat haber kulaktan kulaga gittiginden dolayi, bursa'ya "padisah 20.000 tane puşt istiyor" seklinde ulasir. bursa halki napsin padisah emridir diye hemen 20.000 tane puşt toparlar istanbul'a yollar. bunun üzerine saraya haber gider. 20.000 bursali ayaklanmis saraya yürümektedir diye. hemen bir ordu hazirlanir, bursa'dan gelenlerin yolu kesilir. sonradan yanlislik anlasilir ve puştlarin basina denir ki: madem toparlandiniz buraya kadar geldiniz, bizde sefere hazirlaniyoruz, bize katilin. puştlarda kabul eder. osmanli ordusu önde, bursa'li puştlar arkada istanbula yollanirlar. fakat önden yürüyen ordu, arkalarinda 20.000 puştun yürümesinden rahatsizdir ve 2 adimda bir dönüp arkayi kontrol eder.
mehter yürüyüsünün böyle çiktigi rivayet olunur.

Bu küfürü ederken içinizdeki nefretin boşaldığını hissedersiniz.

“Puşt” sözcüğünün, argodan geçerek Türkçe'de yer bulan karşılığı; “ Eş cinsel erkeklerin cinsel zevklerine hizmet eden sapık erkek çocuk; güvenilmez kişi, kalleş” (TDK sözlüğü)

“Puşt” sözcüğünün kökeni için iki kaynak belirtilebilir; bunlardan biri Farsça “sırt”,”arka” anlamına gelen “puşt” sözcüğüdür. Kürtçe'deki “pışt=: sırt, arka” sözcüğünün dengidir. Burada “Puşt” Farsça anlamı çarpıtılarak “arkadan iş çeviren güvenilmez kişi” hem de yine “arkadan iş gören” yani “eşcinsel erkek” anlamına tahvil olmuş durumdadır.

“Puştluk”, Türkçe'nin pek çok deyiminde de belli bir yer tutar: “ puşt olmak : Kilit, vida, değirmen kolu vb. şeylerin yalama olması, bozulması”; “Bir işin puştu olma: o işin hilelerini, açıklarını bilmek”;

Sözcüğün diğer bir kökeni de Romencedir. “Puşti” “erkek çocuk” anlamına gelir.

“Puşt” sözcüğünün Türkçeye oldukça eski biçimde yerleşmiş olduğu düşünülürse bunun Farsça “puşt- sırt, arka” sözcüğü ile Osmanlı döneminde istanbul'da oldukça yoğun biçimde bulunan Romen Çingenelerine atıfla “Puşti” sözcüklerinin argoda örtüşmesiyle kullanıma girdiği söylenebilir.

ibne ile puşt kelimeleri arasında puşt biraz 2. Planda kalıp, haksızlığa uğruyor.

Halbuki söylemesi daha keyifli...

Tarihte En Eski Kaynak

püşt "arka, sırt" [ Aşık Paşa, Garib-name (1330) ]

"pasif eşcinsel" [ Filippo Argenti, Regola del Parlare Turco (1533) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

--spoiler--
erkek escinsel iliskisinde pasif olan taraf.
--spoiler--

yanlış olmuş. puşt arka demektir.

ibnenin arkasındaki , ibne ile cima eden demektir.

Şair ersin Ergün keleş'in yalnızlığı tanımlarken kullandığı sıfat.