ozgurlukler paradoksu

türkiye cumhuriyeti sanki dün kurulmuşçasına sahip olunan değerleri alt üst etmeye çalışanların soludukları düşünsel ilizyondur. ömrü nerdeyse bir asra yaklaşmış bir ülkede çağın gerisinde kalmış bir kıyafet hararetli bir şekilde tartışılıyorken, kadınların neden daha az ücret aldığı tartışılmaz. ya da en çok anne ölümlerinin yaşandığı ülkelerden biri olmamız önemli değildir.

özgürlükler paradoksu genel itibariyle ataerkil, batı medeniyetini sindirememiş ama içten içe doğuyu da küçümseyen(iki tane iranlı futbolcu adı hatırlamaya çalışın ya da Pakistanlı pop yıldızı ya da hindu bir yönetmen) toplumlarda görülme olasılığı yüksektir.ayrıca bu "özgürlük yarışında" kadınların "erkek de şunu giymeli" dediği bir tartışma olmaz.Çünkü sistem içinde erkeklerin uyması gereken dini kurallar bile askıya alınır.erkeğin boynunda kravatı, kolunda roleksi, altında mercedesine kimse birşey demez. o erkektir. koruyucudur.böyle yetiştirilir.

oysa bu özgürlükler paradoksu sorununun çözümü dünyanın en şanslı milletlerinden biri olan türkiye cumhuriyeti vatandaşlarına uygulamalı olarak gösterilmiştir.

Şu da önemlidir.Özgürlükler paradoksu gerçek özgürlükleri alalayabilir.Kadının örtünme özgürlüğü sonrasında kadının evde oturma özgürlüğüne dönüşür.Kadının sosyal hayata katılmak istememe özgürlüğüne dönüşür.mirastan gönüllü olarak eşit pay almama özgürlüğü gibi şu an için saçma gelebilecek özgürlükler de iddia edilebilir.Dini inancı gereği kızını okutmak istemeyen "dinibütün" bir vatandaşın kızı zorla okula götürülürse bu vatandaşın din ve vicdan özgürlüğü ne olacak?

Özgürlükler paradoksunun gideceği nokta hem de halkın hararetli desteğiyle faşist bir iktidardır.bir süre sonra eleştiride bulunan kurumlarda da kadrolaşma tamamlanır.bu eleştiriyi yapanlar halk tarafından linç bile edilebilir.Halk artık özgürlükleri için mücadele bile etmek istemez.iktidarın kendine sağladıklarına şükreder.