ofis

1998-2003 yılları arası yaşamış olduğum diyarbakır semti.

diyarbakır'da küçüklüğümün önemli bir kısmını geçirdiğim semt.

(bkz: ofis günlükleri)

isini iyi yapan ve sadece kendine verilen isi yapan, baska islere karismayan insanlarla gayet eglenceli bir calisma ortamidir.

yarak kürek bir mesai arkadaşımın bulunduğu çalışma ortamım. adam sabahtan akşama kadar cibili cibili şak şak şak geziyor mına goyum.

son zamanlarda açmayı düşündüğüm ve benim için bir gereklilik hâline gelmiş hede.

bazen fazlaca sıkılabileceğiniz yer.
toplantılar projeler bilgisayar iş iş iş iş kafayı yemek üzereyim!

-güne güzel başlama ümidiyle gider oturursun masana
-iş arkadaşlarınla günaydınlaşırsın
-buraya kadar herşey normaldir
-daha sonra müdür girer içeriye
-kendi kendine konuşur gibi, kimseyi iplemezcesine bir günaydın der
-ve sonrasında gergin ve soğuk rüzgarlar başlar ofisin için de esmeye
-öğle saatine kadar müdür ofiste oturursa, yandın, bir matem havası vardır
-kimseyle konuşmaya cesaret edemezsin
-müdüre birşey sormaya çekinirsin, zira sağı solu belli olmadığı için, nasıl tepki alacağını bilemezsin
-öğle vakti gelir. koştururcasına çıkarsın ofisten, kendini kurtarmak istersin ama nafile. akşam 5'e kdar o ofiste durmak zorundasındır
-öğle vakti 1 saattir ama 5 dakika gibi gelir insana. bitsin istemezsin. müdürün dedikodusunu yaparsın
-çalışma vakti gelmiştir yine. müdür hala odadadır. oflayarak girersin ofise
-ve müdür ofiste olduğu sürece matem havası devam eder. saat 5 olmaz ama sen iple çekmeye devam edersin.
-5 dakika dahi olsa çıksa ofisten rahatlarsın, deriiiin bir nefes alırsın
-müdür ofise girdiği an da alıdığın nefesle kalırsın, geri veremezsin
-ve şükürler olsun rabbime saat 5 olmuştur.
-hemen saat 5 oldu, kaçtı demesin diye 1-2 dakika geçirirsin
-bilgisayarını kapattığın gibi atarsın kendini dışarı. bi sigara yakarsın
-ve bir çalışma günü daha bittiği için rabbine şükredersin.

yazarken boğazım düğümlendi.

'geçen seneden beri görüşemiyoruz hehebelehübele' esprilerinin havada uçuştuğu yer. allahım neydi günahım?

stajer olarak girmek zorunda kalmış olduğum ortam. içeride ki dayanışma hat safhada; açık unutulan depo kapısının(sigara içilen yer) ofis dayanışmasının bir meyvesi olarak faili ben oldum.

edit: kendi içinde oluşmuş gruplar arasının da olan dayanışmanında bir hayli fazla olduğu söylenebilir.
edit2: savunma şansı bile bırakmadan, gelip sessizce biri fısıldadı ve gitti. bende kendimi kapıyı açık unuttuğuma inandırmaya çalışıyorum ve inandırdığım da gidip depo sorumlusundan özür dileyeceğim.

Günümüzün kölelerinin yaşadığı çiftliklerdir. Eskiden çiftliklerde kalan kölelerin ayrıca ev tutup kira ödeme derdi yok iken , sizin bunun içinde ayrıca fazladan mahkum olarak kaldığınız yerdir genelde...

bir de boy'u olur bunun, çay kahve - getir götür işlerine bakan.
sanki ofiste tek eksik oymuş gibi.

eskinin "yazıhane" si, 80'li yılların "büro" su olan yer. içinde barınan çalışanların genelde sıkıldığı barınmayanların da nedense fantezilerini süslediği yerlerdir de.

evet, bütün erkekler yakışıklı ve bütün kızlar da mini eteklidir ofislerde *

büronun daha modernleşmiş hali. büroma gidiyorum deyince fakir, ofisime gidiyorum deyince zengin damgasını yersiniz nedense.

sözlük yazarlarının çoğunun zaman zaman bulunduklarını belirttikleri, iddia ettikleri yer. ulan yarınızdan çoğu okuldaki internetten giriyorsunuz tenefüslerde ben bilmiyor muyum?

Gergin bir ev hayatından sonra gevşediğiniz yer.

[görsel ]
[görsel ]
[görsel ]

diyarbakır'ın en ünlü semtidir. diyarbakırlılara " ben ofis çocuğuyam" dememek gerekir. zira kolay lokma olduğunuz hemen anlaşılır.

patron gittiği zaman daha tatlı olan mekan.

diyarbakırda bir muhit olan "ofis" adını toprak mahsülleri ofisinden alır. iyi kötü alternatif sayısı az değildir. gerek yerel tatlar gerek tanıdık bildik dükkanlar görebilmek adına.

modern hapishane.

diyarbekir'in en işlek yeri. gitmeyen bilemez ama, ankara'nın kızılay'ı, istanbul'un istiklal'in de pek de farkı yoktur.

aynı türküyü söylerken belki bir kez daha kavuşuruz.

amed şehrim benim,
sende saklı tüm düşlerim...

bir büro yapısında yer alan, tek kişiye ait çalışma mekanıdır.

-ay şekerim ne yapıcaksın? senin ufak, minik, pıtır 2 yaşındaki oğlunu büyüyünce yurtdışına mı yollayacaksın?
-neden şekerim?
-ay ne demek neden, baksana ortalığın haline.
-hıı, evet. bilmem ki!?

şeklinde konuşmalara şahit olunan, insanda çığlık atarak kaçma isteği uyandıran yerdir.

güzel dilimizi sokan eşşşek arılarından birisidir.