niktofobi

aslında anlamsız olan, çoğu çocukta bulunan, ama yaş büyüdükçe anlamsızlaşan ve geçen, gece ve karanlıktan korkma hastalığı. ha bende hala var, o ayrı.

bir de bu korkuya sahip hastaları düzeltmek için psikologlar der ya, "bu karanlıktan değil, bilinmezlikten korku, o yüzden adım at, korkma" diye, e tamam anuna koyayım, zaten bilinmezlikten korkuyor bu insan. orada adımını atsan, hırsız mı çıkıp bıçaklar, ev arkadaşının koyduğu fare kapanına mı girer ayağın, bilemezsin. doğaüstü olayları hiç saymıyorum.

hele bir de korku/gerilim filmi filan izlendiyse geceleyin tv'de, o gece evin tüm ışıkları açık, kapıları ve pencereleri kilitli, tv'nin sesi sonuna kadar açık şekilde sabahlanır.

geceden korkma hastalığıdır.

geceden ve karanlıktan korkma anlamına gelir. çoğunlukla yalnızlık durumunda görülür. küçük yaşta tedavi edilmezse ilerleyen yaşlarda ne yazık ki tedavi şansı çok düşüktür. kimisinde yaş ilerledikçe tolere edilebilir düzeye gelmektedir. günümüzde hala aileler niktofobiyi hafife almakta ve çocuklarını tedavi ettirmemektedirler. amuğa koyum o ailelerin.

hayal gücünün çok tetiklediği fobi. çocukken daha çok vardı bunun etkileri bende. yatağımın altından ceset çıkmasını beklemek, gece tuvalete, su içmeye kalktığımda arkamdan biri gelebilirmiş gibi seslere kulak kabartmak, araç ışıklarının göz yanılsamalarında uykunun kaçması ve iyice balkonu odayı kontrol etmek, biri varsa telefon nerede, makas nerede şeklinde acil durum planları falan *...

gerçi oda ve balkon kontrolünü hala yapıyorum ama büyük ölçüde, görme engelli birini düşünüp empati yapmanın bana yararı oldu dedim ki kendime ' o gündüzleri bile gecede, zifiri karanlıkta. o korkmuyorsa sen de korkmamalısın ! ' ara ara bunu hatırlamak sakinleştiriyor.

Geceleri uyuyamama neden olur.

(bkz: gece korkusu)

uyku sorununuz varsa, günes batarken uykunuz kaçıyor ama dogarken uykunuz geliyorsa, belki de sorunu korkularınızda aramak gerekiyordur.

Bügün 15 civarı uyuyup gece 3'te uyanınınca ve o karanlıgı uyanamasıya görunce hissettigim korku, anksiyete ve güvensizlik beni bu teşhişe sürükledi.

ironik olarak da, geceleri uyanık kalma sebebimi hep "karanlık/gece sevgisi" olarak yorumlamışımdır.

Sanırım ben, korktugum seylere karsı direnmek için onları seviyorum... Orümceklerden biliyorum. bu 2. vaka.