müşarata

osmanlıca'da şartlaşma anlamına gelmektedir.

nefs muhasebesinin ilk basamağı olup,
allah'ın beğendiği işleri yapma, beğenmediklerinden sakınma ve ahirete hazırlanma
hususunda nefsle sözleşme.
din büyükleri, dünyânın bir pazar yeri gibi olduğunu ve burada, nefs ile alış-verişte
olduklarını anlamışlardır.
bu ticaretin kazancı cennet'tir. ziyanı da cehennem'dir.
yani karı, ebedi seadet, ziyânı da sonsuz felakettir.
din büyükleri, nefslerini, ticaretteki ortak yerine koymuşlardır.
ortak ile önce müşârata yapılır.
sonra, işlerine, sözünde durup durmadığına dikkat edilir.
nihâyet hesâblaşılıp, hıyânet yapmışsa (sözünde durmamışsa)
mahkemeye verilir.
din büyükleri de, nefsleri ile müşârata edip şirket kurmuşlar, onu murâkabe edip gözetmişler, hesaba çekmişler, cezalandırmışlar, onunla uğraşmışlar ve onu azarlamışlardır.