metro insani

*

trafikten sıkılmış,gidecekleri yere hemen gitmek isteyen,gide gele metroyu ve ordaki insanları sahiplenmesinden dolayı gitar veya keman çalan gençlere para veren insanlardır.

büyük şehirlerin gündelik sıkıntıları içinde debeleşen insan tipidir. birini seçmek yerine diğerine yol vermek daha kolaydır çünkü. içi kapalı kutular. her yerdeler. "haydi hemen gidelim." deyivermeler.bir kahve içmekti tüm maksat. dünyanın binbir türlü hali vardı. kızılay mı, batıkent mi? yoksa bulunduğun şehirden uzaklaşabilmek mi tüm marifet?

raylardan korkusuzca koşmak, hepi topu saniyelerle yarışmak. bu kadarcık mı? hayır değil, kapısında sıkışmayı bile göze alabilmek. hayır diyorum ne gereği var? bir on dakika sonra yenisi gelecek. arkadan ittirmeyin lütfen, yaşlılara ve çocuklara yer verin. sabahın erken saatleri diyorum, anlamıyorlar. dünyanın binbir türlü hali var. nefessiz, buhranlı bir ortam değil mi? tersine mi bindin, yoksa düzüne mi? hayır yani ters binince midem bulanıyor. o yüzden yaşlı bir teyzeye yer verelim. kitaplarını tutabilirim, tutamazsam o çok değer verdiğin notlar ayaklar altına alınır. kızılay batıkent arası, dünyanın bir durup bir dönmesine alışabilmek. cep telefonları çekiyor burada, herkes ne de özlemliymiş meğer. hiç kaçırmıyorlar doğrusu. koşup da yetişemeynler üzülmeyin sakın, yenisi gelir diyorum. bir ondakika yüzünden hayatı zindan etmeyin kendinize. hele abartıp da kapıya sıkışmayın hiç. güldürmeyin milleti kendinize.

anonsları duyabiliyor musun? ne duyması nefes bile alamıyorum. teknoloji neden bu kadar güzel ama neden bu kadar sıkıcı. konuşmayın lütfen. sen de şu kes şu müziğin sesini. herkesten bi haber. beyninde orkestra çalıyor dostum, kendinden geçmişsin. pardon, geçebilir miyim? üç beş kişi birden yer değiştiriyor göt kadar yerde. nefes alamıyorum. üstelik kötü kokuyor bu ortam. batıkent - kızılay arası!

küçük şehirlerde otobüs yok, dolmuş yok. metro yok. özlüyor muyum yahu? evet, sanırım. ömrümden ömür gitmiyor. gideceğim en uzak mesafe on dakika. temiz hava, bol güneş. kışın ayaz. ama metro yok.metrodaki soluk yüzlü insanlar yok. soğuk metro karanlıkları, küçük kara metro istasyonları yok. birbirine selam veren insanlar var.evet bana yine yabancı, ama hava temiz.ama ferah, stres yok, sadece ve sadece huzur var. bir de doğup büyüdüğüm o büyük şehrin özlemi olmasa!

normal merdiveni kullanmayıp, otomatik merdivenleri kullanabilmek için sıraya giren insandır. (bkz: türk insanı)

çeşitli triplere maruz kalan insan tipidir.