menomena

dinledikçe kendini beğendiren grup. "alıştırma" zaten en başarılı yöntemdir ama neyse.

saykedelik* ile triphop tarzı bir şeyler yapan, pink floyd'u takip edip örnek alan taze grup. çok da taze değildirler herhalde ama kişisel bir tercih olsa gerek bu sıfatın kullanımı. ne fark eder.

son albümleri friend and foe'yu -2007 tarihli bir albüm- 8 defa dinledikten sonra verilen karar: pink floyd kulları beğenmez, ama yeni dinleyicilere özgün gelebilir. (sanırım bu yeni rock gruplarına alışmak gerekiyor yavaş yavaş. devir, dinler-arası-hoşgörü devri)

neyse ki hiçbir zaman fan olamayan bünyelere bolca dinletebiliyorlar kendilerini. birine gönderilmez kolay kolay, orası başka. (gönderilebilmesi için ambiyansa sahip olması gerekiyor. ne biçim bir kelimeyse. yahu işte çevresel bir efekt yaratacak, insanı alacak götürecek istenen yere. nokta vuruşu olacak diyorum.)

neymiş efendim.
neyse.

bu heriflerde bir tını daha var. neysenin ardına yazmak yakışık bir hareket olmasa da, ne gibi desem... (thievery* değil, ne bu...)

neyse.

(editöryel parantezlerle süslenen bu entry yüksek dozda uyku isteği ile yazılmıştır. ama belki bir yarım saat daha, güzel bir günaydın sesi için harcanabilir değere sahiptir.)

[düzenleme: gizli bkz'lar, akıllı bkz kontrolü, ek parantezler.]