luke havergal

Asmaların duvarlara kırmızısını yapıştırdığı
Batı kapısına git, Luke Havergal,
Ve alacakaranlıkta bekle gelecek olanı.
Yapraklar fısıldayacak onu ve başka şeyleri,
Uçan sözcükler gibi düşercesine çarpacaklar sana,
Fakat git oraya ve kulak verirsen çağırır seni.
Luke Havergal, Batı kapısına git,
Luke Havergal.

Hayır, gözlerindeki ateşli geceyi yaracak
Şafak atmadı doğu göklerinde;
Fakat orada, Batı hüzünlerinin toplandığı yerde,
Bitecek karanlık karanlıkla: başka bir şey olmazsa
Uçan her yaprakla intihar eder Tanrı.
Ve cehennem cennetin yarısından fazladır.
Hayır, Doğu göklerinde şafak atmadı-
O Doğu göklerinde.

Mezardan çıkıp geldim bunları sana anlatmak için,
Gitmen gereken yolda seni körleştiren
Ve kor gibi alnını yandıran öpüşü
Serinletmek için çıkıp geldim mezardan.
Evet, onun bulunduğu kekre,
fakat inancın hiç kaybetmeyeceği bir yer var gene de.
Mezardan çıkıp geldim bunları söylemeye,-
Sana bunu söylemeye.

Batı kapısı var, Luke Havergal,
Duvar üstünde kızıl yapraklar.
Git, çünkü aşındırır durur rüzgâr onları,-
Düşünme sana söyledikleri ölü sözcükleri,
Düşerken onlar bir şey de hissetme;
Fakat git, ve güvenirsen ona çağırır seni,
Batı kapısı var, Luke Havergal,-
Ey Luke Havergal.

Edwin Arlington Robinson