l ours

1916'da yayınlanmış otobiyografik bir kitaptan uyarlanmış olan ve pek çok sahnesiyle yıllar sonra bile akılda kalan başarılı hayvan dostu film.

1988 yapımı ingilizce ismi the bears olan Bir belgeseli andırır nitelikte tam bir aile ve macera filmi. hemen hemen konuşmalar yok denecek kadat az olsa bile zaman nasıl da geçti anlamadım. Zevke göre değişir ama bana göre bir baş yapıt; özellikle ayıların performansını gördükten sonra aklıma gelen ilk şey "Heriflerin ayıları bile bizim artistlerden daha iyi rol yapıyor" oldu.

https://www.planetdp.org/title/the-bear-dp27882#1

Avcıya fazlasıyla aşina memleketimde incir reçeli'ne deli atan genç dimağların nedense fazla bilmediği muhteşem yapım. Yıllar geçse de aklımdan hiç çıkmayacak o sahneside avcının ayıyla karşı karşıya kalması ve ayının o gücüne rağmen çizgiyi aşmaması ve tepkisizliğini anlamlandıramayıp kendisiyle karşı karşıya bıraktığı andır. Hele o sahnenin sonunda "senden bir skim olmaz" diyerek patisini sallayıp dönüp gitmesi yokmu, ilk on film sahnem arasındadır. ;

https://www.youtube.com/watch?v=Jq7HVDy0ioo&feature=related

Müziği de güzeldir.

https://www.youtube.com/watch?v=W8yCm0l7bf8

Bir de tükrüğün antiseptik özelliği olduğunu bu filmde öğrenmiştim zira yavru ayı annesinin yarasını yalıyordu.

Yıllar önce video kasedinde izlediğim film. Duygusal bir Belgesel tadındadır.

jean jacques annaud bu filmle en iyi yönetmen cesar'ı kazanmış ayrıca film
en iyi kurgu cesar'ına layık görülmüştür.

türkçeye ayı adıyla çevrilmiş 1988 yapımı jean jacques annaud filmi.

james oliver curwood 'un kitabından beyazperdeye aktarılan filmin başrolünde "ayılar" vardır. film, annesi avcılar tarafından vurulan yavru ayının hayatta kalma mücadelesini konu alır. "gerçek" oyuncular ve insan sesleri olmadan sürükleyici bir film nasıl çekilir sorusuna yanıt veren bir başyapıt olarak kabul edebileceğimiz l'ours çocukluğumun en çok iz bırakan filmi olması dolayısıyla bende kişisel bir anlam da taşımaktadır. annesini kaybeden yavru ayının iç burkan ulumalarını filmin adı geçince hatırlamak bile tüyleri diken diken etmeye yetmektedir.

çoğu 'insan'a insanlık dersi vermeye yetebilecek bir film olan ayı, gerek senaryosu gerek çekimleriyle izlenmeye değer.