koroglu sozlugu

Köroğlu'nun şiirlerinde geçen kişi, yer ve olaylara ilişkin sözlük.
Sözlüğün belli başlı maddeleri:

Ağmak: Yavaş yavaş göğe yükselmek
Alapaça: iyi cins at
Ayvaz: Köroğlu'nun dillere destan atını çalması için bolu beyi tarafindan kullanilan ve bunu başaran, ancak Köroğlu ile arkadaş olup bolu beyine karşı savaşan hırsız
Bac: vergi
Bağban: Bahçıvan
Başa gelmek: Hakkından gelmke
Batman: Sekiz kiloluk eski bir ölçü
Bedir: Dolunay
Belik: Saç örgüsü
Bergüzar: Anmalık
Berhane: Ev eşyası
Beş ayları: ilkbahar ve yaz ayları
Bilhamdillah: Tanrı'nın yardımıyla.
Börk: Yeniçeri başlığı
Cam: Kadeh
Cebe: Zırh
Cerha: yara
Cıda: Mızrak
Cüda: Ayrı düşmüş
Çarhacı: Savaşta öncü birlik
Çiğni: Omuz
Dâd: Öç almak
Dem sürmek: Eğlenmek, iyi zaman geçirmek
Derdiment: derde tutulmuş
Dest: El
Dizdar: Kale koruyucusu
Doru: Kara ile kızıl arası at rengi
Eğin: Sırt, omuz
Eyvan: Köşk, büyük sofa
Farımak: Vazgeçmek
Ferace: Çarşaftan önce kadınların kendilerini örtmek için kullandıkları giysi
Firkat: Ayrılık
Gebr: Ateşe tapan
Geda: Dilence, yoksul, zavallı
Giriftar olmak: Tutulmuş, yakalanmış
Gülbenk: Askerlerin hep birlikte ettikleri dua
Güman: Sanma, kuşku
Hacet: istek, dilek
Haçan: Ne zaman ki
Hayf: Öç
Heng: Uyum, eğlence
Hezaran: Binlerce
Himmet: Kayırma, yardım
Hoy: Azerbaycan'da bir kasaba adı
Hörelenmek: Saldırıya geçmek
Hûb: Güzel
Hüda: Tanrı
iğva: Aldatma
ihsan: Bağış
ihvan: Candan dostlar
Kanber: Hz. Ali'nin kölesi
Kanı şerbet edip içmek: Adam öldürmekten tat almak
Keleş: Güzel, yakışıklı
Koçak: Korkusuz, yiğit
Kulun: At, eşek yavrusu
Küheylan: Soylu Arap atı
Külünk: Büyük kazma
Leşker: Asker
Leyl ü nehar: Gece gündüz
Mahrama: Mendil
Mestan: Sarhoşlar, büyüleyici
Mirza: Ağa, bey
Muhannet: Korkak
Mürüvvet: Mertlik, yiğitlik
Mürvet: Yiğit, korkusuz
Müştak: Kavuşmayı istemek, tutkun
Nihani: Gizli
Nusret: Yengi, zafer
Nuş etmek: içki içmek
Peg: Harabe
Pulat: Çelik
Revnak: Parlamak, parıldamak
Ruşen: Aydın, parlak
Sabak: Ders
Savran: Kervan başı
Tâb: Güç, kuvvet
Tirkeş: Ok torbası
Visal: Kavuşma
Yeğin: Üstün, güçlü
Zahm: Yara
Zebun: Zayıf, güçsüz
Zulmet: Karanlık
Zülfikar: Hz. Ali'nin kılıcı

Tutmayacak olan sözlüktür. Uludağ sözlük varken.