korkutucu ilkokul cocuklari

koskoca adamım, zamanında çok dayak yedim, dövdüklerim de oldu elbet. sezen aksu şarkısı lan bu. sözlerini yazayım da tam olsun.

vekkiiiiiitaaaaatuuuuu duddaaaaavekkiiiiii (bazı sezen aksu şarkılarında introda çıkan gevrek sesli adam)

ilkokul çocuklarını sevmedim çok.
abimden dayak yemeyi.
babamın azarlarını sevdim.

dayak yediğim oldu, herkes gibi elbet
herkese kısmet olmayan yumruklarım
tekmeyi de göze aldım evet.
baba sana teşekkür ederim.

vekkiiiiiitaaaaatuuuuu...pmfh. (sonunda bağırırken boğuluyordu manyak)

neyse, diyordum ki, çok dayak yedim, kavga ettim ama böyle çocukları gördüğüm zaman yaşadığım gerilimi, hollywood filmlerinde kamera karanlık koridordan dönerken yaşamadım yeminle. ayrıca bu köşeyi dönen kameramanların o anki ruh halini çok merak ediyorum. manyak herif, ne aniden dönüp gerilim veriyorsun, ananın evinde öyle mi giriyorsun sen odalara, salona ve de banyoya.

- anne ben şu dolmalardan alıp, hemen sete kaçıyorum. gel bi öpeyim, annelerin en güzeli.
+ oğlum insan gibi dönsene şurdan. mutfak halısının tüm pisliğini kaldırıyorsun.
- annöö ya, işe geç koluyom.

konuya giremedim bir türlü.

bu çocukların yüzüne bakın, koskoca adam gibi. sert ve köşeli. hızlı ve öfkeli. senden benden olgun gibi, görmüş geçirmiş, hayatın tokatını yemiş, 5 yıl hapis yatmış gibi bir halleri var.

asıl en korktuğum ise, bunların belalı abileri. yoksa ben de girişmesini bilirim. kaldırır atıveririm valla. ümüğünü sıktım mı görürsün. yavşak. küçücük haliye bana terso yapıyor. fişini çekiverirler lan adamı. hayır, dayak falan yemedim bunlardan. birden sinirlendim işte. abine ne güveniyorsun lan. yaşıtlarına dalaşsana it.

kimse bana çocuklar masum falan demesin. bu korkutucu ilkokul çocukları ölmesin, dayak da yiyebilsinler.

japon korku sinemasının beslendiği en geniş tabanlı gerilim temasıdır. japonlar korkar bunlardan .

sen o ekmeği yiosun ama boğazında kalcak! nihahahahaha
sen o topu aldın ama şimdi patlıcak! nihahaha
gibi cümleler kullanıp diğer arkadaşlarını korkutan çocuklardır.

fırlama olarak tabir edilen, aslında kendilerine daha farklı isimler yakıştırdığım, fakat küçük oldukları için söylemeye dilimin varmadığı çocuklardır. insan şaka diye 3 arkadaşını erik ağacının tepesinden atar mı efenim? (muhammet).. peki ya şaka diye, önde oturan kız arkadaşının gömleğinden içeri küçük solucanlar sokar mı? (emre)..
çok kızdım, küçük müçük dinlemicem, açıcam ağzımı.

-örtmenim, yarın 1 nisan.
+ama biz eşşek şakası yapmıyoruz dimi çocuklar? (tedirgin)
%eeveeet.
+emre senden ses çıkmadı?
-..
+muhammet'e değil bana bak
-ekieki
+yapmıyoruz eşşek şakası dimi?(çok pis kıllandım)
-ekieki
+(ibneler)

yeminlen korktum o gün.
1 nisan oldu, kapıyı açtım, altıma sıçtım. alarm takmışlar, kalbim durdu, kulaklarım s.kildi. bomba patladı, oyuncak fareler ayaklarıma hücüm etti. saldalyeye oturmadım, masaya çok yaklaşmadım. korktum diyorum size!
'aşıcılar gelecekmiş' dedim. emre 25 dakika tuvalete kapattı kendini. muhammet fenalık geçirdi.
yihaha..

serçe parmağını kalemtıraşa sokup derisi yüzen çocuktur.

"var mı uleynn bana yan bakan" dercesine sınıfta dolananlar korkutmazdı bizi. sonuçta öğretmen ceza verdiğinde çöp kutusunun yanında ikimizde kaldırıyorduk tek ayağı havaya. eşittik yani. en azından çöp kutusunun yanında. ben öyle hissediyordum yani. korkutmuyordu beni. ona buna gazoz aldırması, işlerini diğerlerine yaptırması ümüğünü sıkma hissi uyandırsa da bende, "uleynn ben miyim psikopat yoksa" endişesi ağır basıyor, susuyordum sıklıkla.

ama böyle "deli bu" dediklerimiz korkuturdu beni. hani kızları garip hareketlerle etkilemeye, beceremezse korkutmaya çalışanlar... sanıyorum ulugazi ilkokulu 5e öğrencilerinin kız olan kısmı hatırlayacaktır fahrettin adını. allah muhafaza...(kulağını çek, dilini ısır, tahtaya vur üç kez olsun) evlerden ırak.

sınıfın pencere kenarlarına çıkar(ki oldukça yüksekti yerden) "eyfel kulesi yıkılıyooooor" diyerek kendini yere bırakırdı, iki elini vücuduna yapıştırarak ve dizlerini bile kırmayarak... "yapma fahrettin kıracaksın bir yerlerini" dese de kimileri, ben " allahım kafası gözü kırılsın" dediğimde her içimden, gene şüpheleniyordum kendimden psikopat mıyım acaba diye.

bir de özellikle yanından kız geçerse bayılma numarası yapar çullanırdı kızın üstüne. ama ne çullanma. kız dengeyi kaybeder kapaklanırdı yere, fahrettin onun üstüne. potansiyel sapık anlayacağın. " aa fahrettin'e bişey oldu" der toplanırdı millet onun etrafına. ama dikkat et burda fahrettin'in elleri altında kalan kızın bacağında. ben derdim sessiz sessiz " bayıl ama ayılama inşallah". yok yok vardı bende bir tuhaflık.

korkardık yani o yanımızdan geçince. kızdı mı tükürürdü kafana bir de. ağlama, ağlarken bayılma sebebi bir kız öğrenci için. kafada tükürük. evlerden ırak. çek kulağını gene.

bu sapık ruhlu fahrettin korkuturdu bizi en çok yani. düşündürtmedi değil yıllarca "uleyyn acaba psikopat olan ben miyim" diye. " eyfell kulesi yıkılıyoooor" diye düşerken sen fahrettin, düştüğün yerde hep çivilerle bezeli bir tahta koymayı düşledim ben fahrettin.