bugün

konya seven birinin lafı.

şahsımdır. nasıl özledim anlatamam.
etliekmek koktu burnuma, bol yağlı, altı kepekli, geniş.
mevlananın üzerinden doğan güneşi. sen çok yaşa emi.
konyalı değilim ama konya benim şehrimdir.
18 yıl yaşadım, 24 yıl önce ayrıldım; daha da gidenin...
neden sevdik bu şehri?
yeşile çok kolay ulaştık. ondandır belki. konya şehir içi çok yeşildir.
allahın adamıydık. dünya umurumuzda değil. sonra biri dediki buraya git. başka biri düştü önüme, hadi gidiyoruz. vardık. al sana ekmek. gene umurumuzda değil.
sonra al sana yaren dedi. gözümüz açıldı. sonra baktık ne önümüze düşen kalmış ortada ne de buraya git diyen.
sonradan anladık ki biz zaten oradaymışız.
© copyright 2005 - 2026