kendini kasmak

herhangi bir konuda insanın yapabileceğinden daha çok şeyler yapmaya çalışmasıyla ortaya çıkan rahatsızlık duygusu.

salt kendisi ile sınırlandığında sorun teşkil etmeyen ama çevreyi de kasmaya başlaması ile beraber hep beraber kasım kasım kasılmış voltran haline getiren durumdur.
(bkz: kendimizi kasmayalaım kasanları uyaralım) *

bazen istenmeyen durumlar yaşandığında, tek akla gelen sebep olarak gösterilen durum..

"bence kendini çok kasıyorsun!"

bir kimse istediğiniz gibi davranmadı mı, "lan öküz!" denmez.. eh efendilik lazım tabii, "bence kendini çok kasıyorsun"..
bu biraz da iyimser yaklaşımdandır tabii:

birisinin sizin varlığınızı istememesi, buna gerek görmemesi, bencillikte ve "öküz"lükte ileri seviyelere ulaşmış olması var bir tarafta; diğer taraftaysa onun çekingenliği, aslında istediklerine gem vurması, kendisini bırakırsa pek güzel muhabbetlere yelken açabileceği ihtimali var..

kim ilkini seçer ki?

haliyle, en önemsiz insan bile olsa "umursanmamak" kabul edilemeyeceğinden ego için.. laf gelir:

"bence kendini çok kasıyorsun!"

oysaki homo sapiens türünün hemen her üyesi, keyfi yetince çok güzel şekilde "öküz"lüğünü ortaya serebilendir..

bu, kendisini kasmasından daha da sık görülebilecektir zaten..

gereğinden fazla gergin olma, relaks olamama durumudur.