kendi evini boyamak

yaşamak istediğimiz evleri seçemiyoruz. küçük bir azınlık büyük bir pastaya çöreklenirken biz arda kalan, 3. sınıf pastane mahsülü, bolca gıda boyası içeren pastanın üzerindeki kirazla yetinmek zorunda kalıyoruz.

o halde en azından evimizi kendimiz boyayalım, hiç değilse o içimize sinsin. 3+1'imiz yoksa bile bordo yatak odamız olsun.

her zaman yapmak istemişimdir. ama annem, sağolsun, bana bırakmadan boyacı çağırıyor her seferinde.

boyacı değilsen, boyadığın yerin kendi evin olması kadar doğal ne vardır?

bunun bide kendi odanı boyama şekli olanı var. kendi odamı boyadım, feleğim sikildi aq. ilk başta güzel geliyor, lan istediğim gibi boyarım diyorsun ama adamın ömrünü yiyor. uğraşılmaz.

Yanında da eşin varsa tadından yenmez. Romantik bir an olabilir.

Yabancı filmlerde çok yapılır bundan. Mavi boyacı tulumları giyilir, salak salak eğlenilir, bol bol gülünür, sakarlıklar olur, evin evcil hayvanı amaçsızca etrafta gezer. Bu süre zarfında fazla konuşulmaz, eğlenceli müzik çalar.

Uzun zamandır hayalini kurduğum bir durumdur. Hatta boyamakla kalmayıp resimde çizeceğim. Mesela gökyüzüyle çatıların birleştiği yeri...